ENSEMBLE MODERN

John Adams: Chamber Symphony, Shaker Loops, Phrygian Gates (BMG, 09026 68674-2)

Heiner Goebbels: Black on White (BMG, 09026 68870-2)

Het verschil tussen Duitse en Amerikaanse hedendaagse componisten zal zich nooit verloochenen. Neem bijvoorbeeld John Adams en Heiner Goebbels, beiden na de Tweede Wereldoorlog geboren (Adams in '47 en Goebbels in '52) en beiden geliefd bij het vermaarde Duitse Ensemble Modern uit Frankfurt, zoals blijkt uit twee onlangs verschenen cd's.

De muziek van post-minimalist John Adams is helder en min of meer oppervlakkig. Die van post-expressionist Goebbels eerder chaotisch en vertoont een grote behoefte aan diepgang. Wat ze met elkaar gemeen hebben is een grote vaart en compositorische vaardigheid.

Adams' Shaker Loops, Phrygian Gates en Chamber Symphony zijn 'mooie' stukken, logisch opgebouwd, zorgvuldig gepolijst, lekker in het gehoor liggend. De muziek van Adams is in de eerste plaats klank en misschien zelfs niet meer dan dat.

Goebbels gebruikt in Black on White eerder een ratjetoe aan klanken en stijlen. Het werk, dat meer dan een uur duurt en uit een groot aantal korte fragmenten bestaat, is grillig en grimmig. Het is een soort muziektheater, maar dan zonder protagonisten omdat, volgens de toelichting, het ensemble zelf - dat wil zeggen het collectief - de protagonist is. De componist beschouwt het stuk als een soort afscheid “maar niet in de vorm van een treurig requiem” van theatermaker Heiner Müller, wiens stem regelmatig te horen is.

Het enige wat deze Amerikaanse en de Duitse tonen gemeen hebben is de perfectie van de musici. Het Ensemble Modern zorgt op beide cd's voor krachtige, vanzelfsprekende en onnavolgbare uitvoeringen.