Borsato winnaar van de Popprijs op saai Noorderslag

Concerten: Euroslag en Noorderslag. Gehoord: 9 en 10/1, Groningen.

“Het doopvocht dat bij deze prijs hoort”, zo omschreef zanger Marco Borsato, die zaterdagavond in Groningen de Popprijs kreeg uitgereikt, het bier dat hij over zich heen kreeg gegooid vanuit het publiek. Een paar jaar geleden was het immers 2 Unlimited dat volgens een deel van het publiek de prijs onterecht had gekregen, en toen ook het nodige over zich heen kreeg. Borsato wist vantevoren dat ook hij een omstreden winnaar zou zijn, en was voorbereid op afkeurende reacties. “Ik moest wel even slikken voor ik het podium opging”, zei hij later. “Maar uiteindelijk vond ik het erg meevallen.”

De prijs, bedoeld voor de band of artiest die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage leverde aan de Nederlandse popmuziek, bestaat uit een beeldje en een bedrag van tienduizend gulden, dat Borsato schenkt aan de Stichting Warchild, die kinderen in oorlogsgebieden helpt. De Poppersprijs voor de beste popjournalist werd gewonnen door Martin Bril, die o.m. een column voor Vrij Nederland schrijft.

De prijsuitreiking aan Marco Borsato, een verrassende keus van de jury, zorgde voor lichte opwinding tijdens een voor de rest onopmerkelijke twaalfde aflevering van het Noorderslag-festival. De avond, die jaarlijks een overzicht geeft van de stand van zaken in de Nederlandse popmuziek, maakte duidelijk dat er in de diverse genres heel behoorlijke muziek wordt gemaakt, degelijk en het aanhoren waard. Maar er waren weinig groepen of artiesten die een eigenwijs, oorspronkelijk eigen geluid lieten horen.

Voor de snel omhooggeschoten zangeres Anouk, die met het nummer Nobody's Wife een grote hit scoorde, was de belangstelling zo groot dat de Grote Zaal in de Oosterpoort uitpuilde. Anouk maakte indruk met haar krachtige stem, maar de voorspelbare rock die haar band speelde, bleef niet lang tussen de oren hangen.

Saai, saai, saai, en dat gold ook voor de eenvormig klinkende punk, metal en gitaarpop die overheerste in de verschillende zalen van de Oosterpoort. Gewoon doen is al gek genoeg voor de meeste Nederlandse bandjes, zo bleek weer eens. Een uitzondering was het Arnhemse duo Lo-Lite, dat een vermakelijke gekte uitdroeg in lekker maniakaal tekeergaande, rauwe, rudimentaire bluespunk.

Er was ditmaal weinig aandacht voor dance, toch een genre dat in Nederland de afgelopen jaren veel interessants voortbracht. Daarbij was het raar dat er een aparte zaal was voor plaatjesdraaiende discjockeys - al te veel eer, zeker nu de dance-muzikanten waren weggestopt in de kleine kelderzaal, die meestal zo vol was dat er niet was binnen te komen.

Toen het er al op begon te lijken dat Noorderslag 98 de geschiedenis in zou gaan als Marcoslag, gingen de lichten in de Grote Zaal uit en verscheen de grote Nederpopsensatie van het afgelopen jaar op het podium: Junkie XL. De enthousiast op en neer springende hoofd-Junk Tom Holkenborg, die enige tijd in Groningen heeft gewoond, speelde een triomfantelijke thuiswedstrijd voor een zaal die al snel mee op en neer sprong op de heftige, strak swingende ritmes.In combinatie met opruiende samples, een scherp prikkende elektrische gitaar, scratches en pakkende raps van de immer populaire Rude Boy was het effect overdonderend.

Junkie XL speelde knap met dynamiek, door zo nu en dan de beats zachter te maken, om ze even later weer hevig los te laten barsten. Het zelfverzekerde vijftal, duidelijk gegroeid in vergelijking met de eerste optredens van een paar maanden geleden, was zaterdagavond een klasse apart.

Voorafgaand aan Noorderslag vond vrijdag voor de vierde keer Euroslag plaats. Oorspronkelijk bedoeld als verzetje voor de Nederlandse pop-bobo's die deelnemen aan de seminars en zakendiners die aan Noorderslag verbonden zijn, trekt Euroslag inmiddels ook veel 'gewoon' publiek. Dat had te maken met de vele Groningse en Friese bands die waren geprogrammeerd - op Noorderslag is merkwaardig genoeg inmiddels nauwelijks nog een groep uit het Noorden te zien. De zaal puilde uit bij de Groningse feestband Jammah Tammah.

Ook hiphopfans, die dit jaar op Noorderslag evenmin iets te zoeken hadden, kwamen aan hun trekken bij Euroslag, met een speciale hiphop-zaal waar de Groningse gastheren Black Orpheus en Zombi Squad Belgische, Duitse en Spaanse collega's ontvingen.

Een veelbelovend nieuwe naam was het Zweedse Melony, dat stevige maar speelse gitaarpop speelde waarin de halve popgeschiedenis doorklonk - van The Beatles via seventies-glamrock naar de nerd-rock van groepen als Weezer. Het afwachtende publiek gaf nauwelijks gehoor aan het verzoek van de Zweden mee te fluiten met één van hun aanstekelijke liedjes. Toch vielen de toekijkers onwillekeurig voor de charmes van Melony, wat te merken was als je eens goed om je heen keek en de vrolijke pretglimlach van zanger Peter Kvint gaandeweg op steeds meer gezichten terugzag.