Als de nette knot een kluwen wordt, is de redding nabij

Voorstelling: String, door Paul Clark. Regie-adviezen: Dirk Opstaele. Gezien: 8/1 in Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 13/5. Inl. (0481) 425 709.

Cijfers en letters, en de codes die daarachter ongetwijfeld schuilgaan, vormen het werkterrein van Paul Clark. Zo ook in String. Hij begint weliswaar met een onontwarbare kluwen wol uit een in-bakje te halen om die even later als een keurige knot in het uit-bakje te kunnen deponeren, maar al gauw gaat het als vanouds over de verborgen betekenissen van de aan- en getallen die hij op zijn pad tegenkomt. Steeds lijkt hem een lichtje op te gaan, en telkens tracht hij de kwestie toch nog weer van een andere kant te benaderen. Het leven heeft veel geheimen, maar met een analytisch brein kom je er wel doorheen.

Paul Clark is een Engelsman die al twintig jaar woont en werkt in Nederland, waar hij intrigerend absurde solo-voorstellingen maakte als Bohemian from 9 to 5 en The Memory Man. Hij oogt als een mathematica-leraar, die zijn verhalen op een aanstekelijke doceertoon te berde brengt. Het is een bizar, bezeten soort ernst die zijn personages drijft, maar voor ons in de zaal is voortdurend de opluchting nabij. Hoewel we meestal niet zien aankomen waarheen zijn redeneringen hem zullen leiden, staat immers vast dat zijn rationele betoogtrant aan de waanzin grenst.

String gaat over het dwangmatig afleggen van een vast parcours op de plattegrond van New York, de route die een draadje wol aflegt in een in zichzelf verstrikte kluwen, de tegenstelling tussen hen die zo'n kluwen prefereren boven een nette knot en hen die juist de nette knot verkiezen, de labyrintische verhalen uit de mythologie en nog zo wat. Dat klinkt zwaarder en symbolischer dan het is, want Clark maakt er een mooi, subtiel kronkelverhaal van, waarvan de draad van Ariadne tenslotte het laatste eindje vormt.

Soms zit de wereld waarin zijn hoofdpersoon leeft, danig in de knoop. Maar door consequent na te denken kan hij die knoop altijd weer ontwarren, al volgt zijn brein volstrekt andere wegen dan wij zouden kiezen.