Tuinieren op Internet

Toen ik op een tuin-cd-rom opzocht wat er gebeuren moet in januari en de instructie kreeg dat het tijd was de nestkastjes schoon te maken ('desinfecteren' stond er, maar waarmee? Soda? Bleekwater?), besloot ik dat binnenblijven en de helleborussen bewonderen voorlopig genoeg werk zou opleveren.

De bollen zitten in de grond en de zaden zijn besteld; veel meer is er om deze tijd niet te doen. Een goed tijdstip dus om eens naar de tuinrubrieken op het Internet te kijken: een jaar of wat geleden, toen ik voor het eerst tot het Web doordrong, deed ik een paar verkenningstochten zonder iets te vinden dat ook maar in de verste verte belangwekkend was. Mooie plaatjes, die er uren over deden om aan te komen, en dan soms nog maar half, maar op tekstueel gebied niets dat iets om het lijf had.

Maar sedertdien ontdekte ik het Internet Directory for Botany, dat gesitueerd is in Finland (http://www.helsinki.fi/botmenu.html) en honderden links heeft naar sites over tuinieren en botanie. Zonder dit adres is het volgens mij nauwelijks de moeite waard om naar informatie over tuinieren te zoeken: als je zoekt met gewoon het woord 'gardening' haal je de meest onvoorstelbare bagger naar binnen.

Ik probeerde het en de eerste gardening-locatie waar ik naar werd verwezen was 'Joe & Mindy's Garden: Attractive gardening resource with lots of fun information'; het is beter je meteen te verhangen dan je hiermee in te laten. Verder had je bijvoorbeeld 'Dan's Garden Shop Index', die ook was wat het aankondigde: lijsten van potten plus de afmetingen en natuurlijk een Virtual Gardening Shop, 'An International Marketplace Featuring Unique Garden Products'.

Dus op naar Helsinki - ik ervaar het heen- en weervliegen tussen al die plaatsen op de wereld nog steeds als opwindend - met 3.700 'botany related links', verdeeld over achttien categorieën, waaronder Arboreta en Botanische Tuinen, Botanische Musea en Herbaria, Checklists en Flora's, Tuinieren, Tijdschriften en boeken, Paleobotanie, Software en Vaatplantenfamilies.

Toen ik 'Herbaria' probeerde vond ik binnen de kortste keren de openingstijden van 's werelds oudste botanische tuin, in Padua, gevestigd in 1545 (Orto Botanico e Collezione Botaniche Herbarium Patavinium, op http://www.unipid.it/ sms/orto.html). Ze hebben ook illustratiemateriaal dat je kunt uitprinten, als je er het geduld voor hebt. Vervolgens probeerde ik het Rijksherbarium in Leiden (http://www.rulrhb.leidenuniv.nl) en ontdekte dat geen botanist tegenwoordig meer veilig is voor het spiedende oog: je kunt via Internet precies zien wie waar werkt, alsof je in een bankgebouw in alle kantoren kon kijken.

Maar het nadeel van Internet is dat je onophoudelijk wordt afgeleid, het is iets als in de weer zijn met kleine kinderen. Nooit kun je een gedachte afmaken, in de eerste plaats omdat de informatie die je krijgt nooit toereikend is, en ten tweede omdat er altijd interessant uitziende zijpaden zijn. En zo ga je verder en verder, voortgezweept van de ene link naar de andere, hier klikkend en daar klikkend, van site naar site springend - of misschien is kruipend een beter woord, zo lang het kan duren - zonder enig benul te hebben waar je bent. Het meest rechttoe-rechtaan zijn de wetenschappelijke locaties; het is wanneer je in de meer zwakzinnige uithoeken van het tuinieren verzeild raakt dat je je gaat afvragen of het allemaal de moeite waard is.

Maar onder al die verenigingen en genootschappen, de daglelies ('Daylilies Growing Along the Information Highway'), de reuzenpompoenen ('Duncan MacAlpine's Guide to Growing the Really Big Ones'), de dahlia's, begonia's en bonsai, kun je met enige vasthoudendheid werkelijk bruikbare tuininformatie vinden. Al grazend vond ik bijvoorbeeld, ik doe maar een greep: - het adres van het Cyclamengenootschap (http://www.denney.demon.co.uk/cyclamen.htm) - de volledige tekst van The Origin of the Species (http://www.literature.org) - kleurenfoto's van planten met hun namen in zeven talen (Flowerbase at http://www.flowerbase.com; hun foto van Cyclamen coum is in feite een C. hederifolium), of - de catalogus van Kwekerij de Bloemenhoek in De Bilt (http://www.xs4all.nl/ lox).

Ik stuitte bij toeval op een fascinerende tekst over hoe 'Jardins de Curés' vaak een Fuchsia 'Thérèse Dupuis' bevatten, op 'Les Fuchsias des origines à nos jours' (http://www.infini.fr/ mnes/cure.html) en toen, nieuwsgierig naar hoe zij er uitzagen, vond ik de geweldige Fuchsia-site van Kenneth Nilsson van de Zweedse Fuchsia Society (http://www.dicom.se/fuchsias) die mij een 'Gott Nytt År' wenste en de meest fantastische hoeveelheid informatie verschafte (maar helaas geen 'Thérèse Dupuis').

Wat de beste sites maakt is een combinatie van enthousiasme en kennis; er zijn er te veel die denken dat enthousiasme alleen voldoende is. Het beste dat ik gevonden heb is het tijdschrift PLANTS, geredigeerd door Dirk van der Werff (http://www.aquil.demon.co.uk), met artikelen die werkelijk over planten gaan, zoals een over Aquilegia vulgaris 'Jane Hollow' door Jane Hollow zelf, en al de informatie die je nodig hebt om je te abonneren, en een paar uitstekende links naar andere tuinsites. En dan zijn er sites die je dromerig in de verte doen kijken, zoals de 'Bamboo Forest of South Sichuan' (http://info.scsti.ac.cn/English/tour.html), waarvan de introductiepagina's echt ontploffende nieuwjaarsrotjes hadden. Je kunt in feite foto's van bamboe downloaden, helemaal uit China, haast niet te geloven.

En toch is het allemaal niet veel meer dan hete lucht in vergelijking met een goede bibliotheek. Daar kun je aan de ruggen van de boeken al zien of het serieus is of niet; op het Internet krijg je een lawine van encyclopedieën, wetenschappelijke periodieken, salontafeltijdschriften, gratis huis-aan-huisbladen, werfteksten van uitgevers en Kerstmis-familienieuwsbrieven gepresenteerd, allemaal zonder onderscheid door elkaar. Proberen om concrete informatie te vinden is iets als die televisiequiz waarop de mededingers de beschikking hebben over naslagwerken. 'Dat zoeken we op!' klinkt het dan, en ze bladeren als maniakken het ene boek na het andere door, begeleid door het luide tikken van een klok. Eindelijk klappen ze het boek dicht, luiden een belletje en geven, zeker van zichzelf, het verkeerde antwoord.