Hollands Dagboek; Elly Kuiper

Elly Kuiper (46). Negentien jaar geleden voor het eerst cursist bij Weight Watchers, viel toen 17 kilo af. Nu is ze al zeventien jaar zelf cursusleidster in Amsterdam en begeleidt verschillende groepen. Elly Kuiper is getrouwd met John en heeft twee dochters, Joyce en Robin.

Woensdag 31 december

De wekker gaat om 8 uur, maar ik doe even of ik hem niet hoor. Oudejaarsdag, een dag met een gaatje. Allereerst de voorbereidingen treffen voor het oliebollenbeslag. Dan hier en daar het huis een veeg geven, we krijgen namelijk logés.

Om 12 uur begint het grote 'bakken' en geloof me ze heten niet voor niets 'olie'bollen. Tijdens het bakken heb ik voldoende tijd om, geïnspireerd door de diverse radioprogramma's, het afgelopen jaar te evalueren.

Het valt me op dat ik normaal altijd een duidelijke scheiding tussen privé en werk kan maken, maar dat lukt dit jaar niet echt. Het verliezen van je baan en in eerdere instantie de dreiging daarvan, hakt er privé ook erg in. In oktober viel de klap. De franchisenemer Means b.v., waar wij voor werkten ging failliet. Wanhopige cursisten, die net lekker bezig waren met afvallen, maar vooral ook onze trouwe ereleden (mensen, die al jaren bij ons komen om hun gewicht stabiel te houden) belden mij dagelijks om te vragen hoe het nu verder moest. Dat was in die situatie voor mij ook niet echt duidelijk.

Toen het faillissement was uitgesproken kwam er duidelijkheid uit onverwachte hoek: GERED DOOR DE BELGEN! Zij werken al jaren met veel succes voor Weight Watchers International zonder tussenkomst van een franchisenemer en zij hadden er alle vertrouwen in om ook op deze manier in Nederland te gaan werken.

Na twee dagen vergaderen en geïnspireerd, gemotiveerd en vooral ook warm opgevangen te zijn door onze Zuiderburen konden de meesten van ons weer aan de slag. Met een gloednieuw programma, prachtige weegschalen en vooral boordevol goede moed om er hier weer een groot succes van te maken.

Voor de cursisten was drie weken zonder Weight Watchers een soort vakantie geweest waar niet iedereen echt van had genoten. Op een van mijn cursusadressen hingen zelfs slingers toen wij weer opengingen. Een enkeling heeft tijdens deze gedwongen stop een uitstapje gemaakt naar het pretpark van Montignac, maar kwam er snel achter, dat het ook daar niet vanzelf gaat en dat Weight Watchers meer biedt dan alleen een eetmethode.

15.00 uur. Oliebollen en flappen zijn klaar, het uitventen naar de diverse adressen kan beginnen.

18.00 uur. De familie Kuiper gaat in bad en even in retraite, om weer wat energie op te doen voor vannacht. Wij gaan het nieuwe jaar infeesten bij goede vrienden.

Donderdag

Om 6.00 uur thuisgekomen en in bed gedoken, de 'de Vriesjes' hadden het feest perfect georganiseerd, een prima start van het nieuwe jaar!

11.00 uur gewekt door onze logé, met thee op bed. Wij besluiten om met onze goeie voornemens te wachten tot morgen en ontbijten met een paar opgewarmde oliebollen en appelflappen. Die smaak doet me denken aan vroeger, toen de emmer met deze nieuwjaarslekkernij de hele dag bij mijn oma op de kachel stond.

14.00 uur op weg naar Haarlem en Nieuwegein om onze (schoon)ouders een goed Nieuwjaar te wensen.

22.30 uur: met veel plezier vertrekken wij allemaal naar bed, de eerste dag zit erop!

Vrijdag

Vandaag kunnen wij ondanks onze vrije dag niet laat opstaan, dochter Robin moet naar Haarlem gebracht worden voor de laatste schaatsles van deze vakantie. Om tien uur gaat de telefoon voor mij. Een mevrouw die graag wil afvallen, maar wel eerst wil weten of ze niet voor de hele groep moet zeggen wat ze weegt. Nadat ik uitgelegd heb dat dat beslist niet het geval is en dat ze ook niet uitgejouwd wordt als ze een keer niet afgevallen is, ziet ze het wel zitten om eens langs te komen en te kijken hoe een en ander toegaat.

Vreemd dat dit soort wilde verhalen over ons nog steeds bestaan en dat bijna niemand weet dat je altijd eerst gratis mag komen kijken voordat je besluit om deel te nemen aan onze cursussen. Als je je aansluit word je gewogen, krijg je het programma voor de eerste week, dat uitgebreid wordt toegelicht en maak je de cursus mee. Tijdens de drie kwartier die zo'n bijeenkomst duurt, proberen wij alle vragen te beantwoorden en elke week een onderwerp te behandelen waarin we de mensen proberen bewust te maken van hun eetgedrag en kookgewoonten. Want zoals iedereen wel weet is het voor de meeste mensen wel mogelijk om kilo's af te vallen, maar om ze eraf te houden, dat is de kunst die je bij ons onder de knie moet krijgen.

's Avonds een heerlijke door John klaargemaakte Chinese roerbakmaaltijd gegeten, met veel soorten groenten en kip, dus verantwoord! Daarna lui voor de tv gelegen een superromantische dansfilm bekeken. AIs je zo kunt dansen blijf je vanzelf wel slank... of niet?

Zaterdag

9.30 uur Richting centrum gegaan, in de stromende regen. Onze logée vertrekt vanmiddag weer naar Zwitserland en wil nog wat inkopen doen.

14.00 uur Afscheid genomen en zelf richting supermarkt getogen om de wekelijkse boodschappen te doen. Zoals vaker gebeurt, kom ik daar een cursist tegen, die een snelle blik in mijn winkelwagentje werpt. Nou, dat komt goed uit want ik heb daar net de benodigdheden voor een echte Weight-Watchersmaaltijd ingegooid: boerenkool met worst. Goed, de worst is een magere variant, maar de aardappels zijn echt en veel. Verder vind je in mijn wagentje geen jam van negen gulden per potje, wel een lekker stuk kaas dat gewoon op brood gegeten kan worden. Met andere woorden een echte Weight Watcher eet doodgewoon voedsel, maar let op vet en suiker! Ik snap nog steeds niet hoe sommige mensen het vol houden om van die vieze zakjes te eten, of waarom je ervoor kiest om kapitalen neer te tellen voor voedingsmiddelen die je dan ook nog 'gescheiden' moet eten.

's Avonds wat achterstallige correspondentie gedaan en een lange wandeling met de hond gemaakt.

Zondag

Om half tien staat mijn loopmaatje voor de deur. We powerwalken ons gebruikelijke rondje Sloterplas. Dit doen wij elk weekeinde, weer of geen weer. We hebben nu mazzel, er schijnt een waterig zonnetje.

Na de brunch het programma dat wij rechtstreeks uit België krijgen nog even kritisch bekeken op onbekende Vlaamse benamingen voor voedingsmiddelen. Een lijstje voor de nieuwe cursisten gemaakt, zodat in de januaridrukte iedereen weet dat Luzernescheuten en sojascheuten respectievelijk alfalfa en taugé zijn. En wat te denken van Smos met hesp en kaas? De vertaling van een broodje gezond. Verder geeft de Vlaamse taal weinig problemen, hoogstens wekt het wat hilariteit.

14.00 uur Het huis ontdaan van alle kerstversiering, jammer weer. De kerstboom een plekje in de tuin gegeven, elk jaar proberen wij hem tevergeefs over te houden voor het volgende jaar.

20.00 uur Met z'n vieren zijn we het erover eens dat de vakantie/feestdagen weer omgevlogen zijn.

Maandag

Kwart over zeven, zachtjes sluip ik naar de badkamer, waar de weegschaal mij aan staat te grijnzen. Het moment van de waarheid beleef ik het liefst alleen. Het valt gelukkig mee na twee rommelige weken. Dat houdt echter niet in, dat de zaken nu niet weer serieus genomen moeten worden, want hoe dan ook, het blijft opletten geblazen. Over drie weken heb ik samen met mijn collega-leidsters weer een training/vergadering en jawel, daar worden wij allemaal gewogen.

Ook voor ons geldt de regel dat we in de buurt van ons streefgewicht moeten blijven. Verder besteden we zo'n trainingsdag aan het bespreken en uitwerken van de diverse onderwerpen die wij in de cursussen behandelen. Ook is het erg motiverend om met je collega's van gedachten te wisselen.

Vanaf 11.00 uur diverse telefoontjes beantwoord, de meeste van (oud)cursisten die weer willen komen.

19.00 uur de eerste cursus van dit jaar, de zaal is ingericht, de koffie gezet door Tiny en Yvonne. We kunnen beginnen. De meeste cursisten zijn wat aangekomen, een enkeling is afgevallen of gelijk gebleven. Er zijn drie nieuwe dames. Tijdens het groepsgesprek vraag ik hoe men de feestdagen ervaren heeft en of ze het moeilijk vonden om hun eetgedrag in de hand te houden.

Een mevrouw vertelt eerlijk dat ze zoveel gegeten heeft, dat ze er pijn in haar buik van kreeg, maar echt spijt heeft ze niet. Ik probeer ze na te laten denken hoe ze het een volgende keer iets anders zouden kunnen aanpakken. We moeten er toch naar streven dat men niet elk pleziertje moet bekopen met overgewicht, zonder het gevoel te hebben dat je eeuwig aan het lijnen bent.

Als ze om kwart over acht weggaan, hebben ze allemaal weer goede moed om er deze week een succes van te maken.

Dinsdag

's Ochtends administratie gedaan en alles opnieuw ingepakt voor vanavond. Verder besteed ik deze dag aan huishoudelijk werk, aan het einde van de middag zorg ik dat voor man en dochters het eten klaar is en ga ik naar mijn cursus in het centrum.

Terwijl ik samen met Joyce, vriendin tevens assistente, de zaal inricht, komen Bram en z'n hond binnen. Ik heb bewondering voor hem, hij is al jaren op z'n gewicht, maar komt elke maand voor 'een goed gesprek' zoals hij dat noemt. De rollen zijn meestal zo verdeeld, dat hij praat en ik luister, het doet ons beiden altijd weer goed.

Op dit adres serveren wij gezien het tijdstip, behalve koffie ook bouillon met diverse smaken. Dat ruikt lekker en geeft de wat grote zaal een huiselijk sfeertje. Gelukkig zit ook een aantal mannen in deze groep, overigens zijn er ook heel wat mannen die hun vrouw sturen en zelf thuis het programma volgen, ze weten niet wat ze missen. De stemming is hier zoals gewoonlijk perfect, de discussie komt goed van de grond, er wordt veel gelachen om de diverse zeer herkenbare verhalen. Ik merk dat de nieuwe mensen, die in eerste instantie alleen maar wilden kijken, aangestoken worden door het enthousiasme van deze groep en zich na afloop meteen laten inschrijven.

Tijdens de uitleg van het programma krijg ik de vraag hoe ikzelf altijd op gewicht weet te blijven. Ik vertel dat voor mij de weegschaal ook niet altijd gunstig is (twee zwangerschappen, stoppen met roken enz.), maar dat ik altijd in staat ben het weer te corrigeren. Het programma is geduldig, het bestaat al meer dan dertig jaar en wordt steeds aangepast aan de huidige kennis van voeding. Ik vind het heel belangrijk om een gezond maar ook zichtbaar goed gewicht te hebben. En ik ben er achter gekomen dat je daar meer voor moet doen dan laten.

Later op de avond gaan Joyce en ik nog even naar het Leidseplein voor onze nieuwjaarsborrel. Het wordt zoals gewoonlijk laat.

Woensdag 7 januari

Toen ik negentien jaar geleden voor de zoveelste maal besloot af te vallen, had ik dit allemaal nooit voorzien. Ik had al heel wat diëten gevolgd en door een collega kwam ik bij Weight Watchers terecht. Afvallen in een clubje... erger kon niet, dacht ik toen. Maar afijn, ik schreef me in en deed wat ik moest doen. Aan mij zou het dit keer niet liggen. Ik viel in vijftien weken zeventien kilo af. Hoewel ik dacht dat het daar mij niet aan ontbrak, kreeg ik kilo's meer zelfvertrouwen en was ik vooral erg trots op het feit dat ik eindelijk had doorgezet. Twee jaar later na de geboorte van onze oudste dochter Joyce, ben ik weer even op herhaling geweest. Toen werd mij gevraagd of ik de opleiding voor leidster wilde gaan volgen. Na enig aarzelen stemde ik toe en heb daar tot op de dag van vandaag nog geen seconde spijt van!