De kikker en de erwt (en de prins)

Er was eens een prinses die een kikker een zoen gaf, waarna die kikker meteen een prins werd, en er was ook een prinses die op een erwt sliep. Door tien dikke matrassen heen kon ze dat nog voelen en toen wist iedereen dat ze een echte prinses was. Niemand anders die zo gevoelig is.

Maar wat zou er zijn gebeurd als ze zich in hun sprookje hadden vergist en de ene prinses de erwt had gekust en de andere onder een kikker in slaap was gevallen? We zullen het nooit weten want tegenwoordig krijg je geen prinses meer zover om dat soort dingen uit te proberen.

Zou het wel eens voorgekomen zijn dat een prinses een prins kuste en dat die toen een kikker werd? Of een erwt? Misschien is zo wel de kikkererwt ontstaan want die moet toch ook op de één of andere manier aan zijn naam zijn gekomen. Want die erwt lijkt niet op een kikker, net zomin als er ergens een kikker rondspringt die op een erwt lijkt. En zou die dan erwtkikker moeten heten?

Maar zonder gekheid. Kikkererwten bestaan en ze zijn heel lekker.

Je koopt ze gedroogd en legt ze eerst een paar uur in koud water. In een pan met vers koud water (zonder zout) op het vuur zetten. Na ongeveer 30 minuten zijn ze gaar. Voor de zekerheid proeven. Je snijdt een grote ui in kleine stukken en bakt die in de olie. Je doet er een smaak bij die je prettig vindt, van kaneel of komijn, van koriander of kruidnagel. Allemaal tegelijk kan ook. Nog iets met een K, de knoflook. Moet je beslist niet vergeten. Denk ook aan zout en peper. De erwten erbij en je bent klaar.

Wat doet die W trouwens in de erwt? Echt nodig heb je hem daar niet. Is dat misschien de W van prins Willem Alexander? Zou die er iets mee te maken hebben?