Onder de douche zingt een mens altijd het best

Voorstelling: Stairway to the stars, door Het Groot Niet Te Vermijden (Louis Kockelmann, Peter Tinke, Jochem Kroon, Bert van Bommel, Martin Bakker en Sjoerd Plak). Regie: Rien Kroon. Gezien: 7/1 in De Vest, Alkmaar. Tournee t/m 1/6. Inl. (015) 215 94 15.

Als het doek voor Stairway to the stars opgaat, zien we zes muzikanten in smoking achter schildjes zitten, als bij een big band, en op het achterdoek flonkert een sterrenhemel. Na een kloeke ouverture neemt de trompettist het woord om ons, in de gladde stijl van het vroegere show-orkest, een avond vol “muzikale en theatrale hoogtepunten” te beloven. En dan dondert deze hele façade letterlijk en figuurlijk in elkaar, waarna het orkest zich bliksemsnel omvormt tot een beat-bandje uit de jaren zestig voor een hartige versie van de oude Elvis-hit Little Sister.

De aanduiding Het Groot Niet Te Vermijden werd voorheen gevolgd door de ironisch bedoelde woorden Dans- en Show-orkest, maar veel verschil heeft die inkorting van de naam niet gemaakt.

Deze vijfde voorstelling is, net als de vier vorige, een muzikale revue vol variété-effecten en pastiches op uiteenlopende muziekgenres - ditmaal van country tot Tirol, belcanto tot muzak en Afrikaans tot Zuid-Amerikaans.

Het kan zo gek niet wezen of het wordt hier ten tonele gevoerd: een zanger die tijdens zijn nummer wordt ingezeept en geschoren, een andere zanger die we in silhouet een douche zien nemen (dan zingt een mens immers op zijn best) of een patiënt in een dwangbuis in een kooi die een dramatische versie ten beste geeft van Ian Dury's Hit me with your rhythm stick. En tussen al die potsenmakerij en al die verkleedpartijen is er opeens een vertederend duetje op trompet en sax door twee clowns, dat door één van hen wordt afgerond met de suggestie dat hij xylofoon speelt op de zeepbellen die rond zijn hoofd worden geblazen.

Maar meer dan eens vormen de doorgewinterde muzikanten in deze voorstelling ook een top-veertig-orkestje als veel andere, dat gewoon de deuntjes speelt die er op ieder feestje ingaan als koek - al of niet koddig gekostumeerd. De echte verrassingen zijn veel schaarser dan in de vorige voorstellingen, en diverse leuk bedoelde scènes maken een geforceerde indruk. Nooit had ik de indruk dat het Het Groot Niet Te Vermijden moeite heeft gekost nieuwe nummers en nieuwe stijlparodieën te bedenken. Nu wel.