The Shawshank Redemption

The Shawshank Redemption (Frank Darabont, 1994, VS). BRTN2, 20.30-22.50u.

In gevangenisfilms is er altijd wel een rol weggelegd voor een langgestrafte die zich over een illegaal huisdier heeft ontfermd. Gevallen vogeltjes zijn veruit favoriet, vanwege hun vrijheidssymboliek, maar er worden ook muisjes, molletjes en andere in de schaduw levende beesten gekoesterd. In The Shawshank Redemption is het een kraai, die, net uit het nest, in de binnenzak van bibliothecaris Brooks (James Whitmore) schuilt en pas na diens dood de wijde lucht kiest. Het was ook het enige dier waar The American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) zich in deze film over kon ontfermen, al strekten hun bemoeienissen zich - naar verluidt - ook uit tot de meelworm die de vogel aan het begin van de film uit de macaroni pikt. De ASPCA zou hebben geëist dat deze worm een natuurlijke dood zou zijn gestorven...

Deze extreem politiek correcte anekdote tekent de stellige manier waarop in The Shawshank Redemption (Frank Darabont, 1994, VS) de voor een bajesdrama noodzakelijke personages zijn geschilderd. De directeur is wreed, de bewakers wreder en de gevangenen zijn bruut of nobel. Tim Robbins - een acteur met een grote voorkeur voor politiek correcte rollen - speelt Andy Dufresne, een langgestrafte bankdirecteur die vriendschap sluit met gevangenisritselaar Red (Morgan Freeman). Regisseur en scenarioschrijver Darabont ontleende de plot aan Stephen King's korte verhaal Rita Hayworth and the Shawshank Redemption. Wel achtte hij het nodig om sterk te suggereren dat Dufresne onschuldig gevangen zit. Ongetwijfeld om het ijzersterke einde moreel te verantwoorden, maar onnodig omdat Robbins ook zonder beantwoording van de schuldvraag genoeg sympathie weet te wekken. Onbetwiste held is echter Freeman's Red, verteller van het verhaal en goed voor de belangrijkste van de zeven Oscar-nominaties die de film in de wacht wist te slepen. Hoewel de vriendschap tussen de beide tegenpolen de kern van de film is, blijkt zich gaandeweg ook nog een aanstekelijke plot te ontrollen. “Angst houdt je gevangen. Hoop kan je bevrijden”, beloofde het affiche. Tot dat hoogdravende moment is er gelukkig ook gewoon nog zoiets als de aangename gevangenschap van een goed verhaal.