Grappige plezierdichter

Voorstelling: Planken wambuis, door Frank van Pamelen. Gezien: 2/1 in Klein Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 4/4. Inl. (020) 6718298.

Frank van Pamelen is iemand die niet kan nalaten op te merken dat het vreemd is een extra laag op een woning te zetten en die dan een verdieping te noemen - terwijl het huis er niet extra laag, maar juist extra hoog van wordt. Op basis van zulke observaties, en een talent voor vorm- en maatvast light verse, kan hij aardige kolderversjes en puntdichten maken. Ook schrijft hij liedjes met vermakelijke rijmvondsten en verhaaltjes waarin de logica van de taal een grote rol speelt.

Sinds hem in 1995 op het Amsterdams Kleinkunstfestival de publieksprijs ten deel viel, werkt Van Pamelen als solo-cabaretier. Zijn eerste programma was als een auditie met een overmaat aan woordspelletjes. In zijn tweede, dat gisteravond in première ging, is die spitsvondigheid beter ingepast in een doorlopende vertelling met een geslaagde afronding. Bovendien geeft hij een grappige conférence ten beste over een survival-oefening op kantoor, en in zijn liedjes zijn vorm en inhoud meer in evenwicht. Mijn favoriet is een als Jordaan-lied getoonzet relaas over de handel die Batavus Droogstoppel ter hand zou nemen als hij nu leefde, met een verbazingwekkend arsenaal aan rijmwoorden op 's mans voornaam.

Gebleven is echter de schroomvalligheid van zijn optreden. In tegenstelling tot andere plezierdichters die op het podium niet pretenderen dat ze ook over de theatrale vaardigheden van een performer beschikken, tracht Frank van Pamelen zich te presenteren als een ervaren cabaretier met een onweerstaanbare charme. Maar daarvoor mankeert het hem nog aan de vereiste flair, en misschien ook aan het onbenoembare iets dat hem tot een herkenbare persoonlijkheid zou maken. Op papier heeft hij tot dusver meer te bieden dan in het theater.