Luisteren

Wanneer doen jullie de kerstboom de deur uit? 't Is altijd een droevig ogenblik. Zweven die engelen en ballen nog prachtig in het groen en dan moeten ze al weer bijna de doos in. Dan maar de brand in de boom. Die laaiende vlammen zijn ook een mooi gezicht.

Deze Amerikaanse kerstboom zal wel wat langer bestaan. Het schilderij was laatst te zien op een tentoonstelling in een Belgisch museum. Het was er zo druk dat het leek of ik op een markt liep. Je moest je echt een weg banen tussen de mensen en dan ook nog uitkijken dat je niet met een elleboog langs de olieverf schampte.

De pratende gids was in dit museum uit de mode geraakt. Veel bezoekers hadden bij de ingang een draagbare telefoon gekregen. Die hielden ze vlakbij een oor. Het leek net of ze allemaal naar een vriend of vriendin ver buiten het museum luisterden. Ze hoorden natuurlijk een bandje waarop een groot aantal schilderijen werden uitgelegd.

Voor de kerstboom stonden wel vijf bezoekers stil. Met zo'n telefoon en het kon niet anders of er was over het plein met de boom heel wat te beweren. In een ander museum had ik eens gezien dat een echtpaar met twee koptelefoons aan een bandapparaat vastzat. Ale de vrouw naar een schilderij liep, trok ze de man mee en die was op zijn voorstelling nog niet eens uitgekeken.

Wat zou erover de kerstboom worden gezegd? Ik wilde het niet weten. Hij was zo mooi genoeg met al die gekke standbeelden en de rode engeltjes die aan de takken leken te ontsnappen. Die hadden zeker geen zin in de doos en wilden liever tot de volgende kerst vrij rondzweven.

Het werd nu wel erg druk. Ik moest maar weer eens doorlopen. Wat was de kortste weg? Raar dat ik me dat in een museum moest afvragen. Het was maar het beste om het smalle pad tussen de kerstboom en de naar hun telefoon luisterende bezoekers te nemen. Daar ging ik met waardige stappen die bij een museum horen. Ik liep vlak langs de bezoekers en even was het of ze door mijn korte wandeling de kerstboom een ogenblik niet konden horen.