Basketbalcoach verlangt naar de dolfijnen

Maarten van Gent is sinds een half jaar bondscoach van de basketbalploeg van Estland. Maar hij verlangt nu al naar eind april. Dan kan hij weer op zijn zeilschip naar dolfijnen kijken.

HAARLEM, 2 JAN. Maarten van Gent houdt van het goede leven. Hij kan het zich ook permitteren. De afgelopen jaren bracht de oud-basketballer veel tijd door op de Middellandse Zee. Een beetje zeilen met zijn jacht, een beetje snorkelen en duiken, een beetje dolfijnen kijken, een beetje vissen. Op z'n tijd was hij met een goed boek te vinden op de voorplecht - “De Ontdekking van de Hemel van Mulisch kan ik je aanraden”. Dan voer het schip op de automatisch piloot.

Tussen die bezigheden door werkte hij wel - overigens ook niet meer dan een beetje. Bijvoorbeeld als makelaar in basketbalspelers. “Ik sloot deals. Het liefst snelle deals waar veel geld mee te verdienen was.” Voor zo'n snelle transactie was zijn mobiele telefoon altijd binnen handbereik.

Waar Maarten van Gent (51) niet van houdt, is sleur. Want sleur, zo zegt hij, leidt tot verveling. Ook spelevaren kan een sleur worden, zo merkte hij afgelopen zomer. En kan zelfs gaan vervelen. Hij voelde ook dat hij een beetje begon te “vervreemden van de wereld”.

Rond die tijd werd hij benaderd om bondscoach van de basketbalploeg van Estland te worden. Hoewel hij na een jarenlang coachschap eind jaren tachtig had gezegd nooit meer een dergelijke functie te zullen bekleden ging hij toch op de goedbetaalde aanbieding in. Omdat vaste grond onder de voeten hem voor de verandering wel weer wat leek, maar vooral omdat hij als bondscoach meende eerder in aanmerking te komen voor een permanente verblijfsvergunning van de Baltische staat. Van Gent heeft een Estse vriendin bij wie hij een zoontje van twee jaar heeft.

Basketbal is de nationale sport in Estland. De bekendste club van het land, Kalev Tallinn, werd in 1991 nog kampioen van de voormalige Sovjet-Unie. Dat juist Van Gent, afkomstig uit een land waar basketbal niet meer dan een marginale sport is, werd benaderd voor de functie van bondscoach, verraste hem niet. Zo'n tien jaar geleden coachte hij het Belgische Gent op een toernooi in Tallinn. Verschillende officials vroegen hem toen of hij geen wedstrijden in het Westen kon regelen voor ploegen uit Estland. Dat kon hij. Daar zijn goede en blijvende contacten uit voortgekomen.

In die tijd begon hij ook te bemiddelen bij de overgang van Estse spelers naar Europese clubs. Niet veel later richtte hij in Estland een eigen bedrijf op en kocht hij in Tallinn vier naast elkaar gelegen appartementen die hij door een architect liet verbouwen tot één optrekje. Daar verblijft hij doorgaans als hij niet aan het zeilen is op de Middellandse Zee. Van Gent traint en coacht in Estland niet alleen de nationale ploeg, hij is ook verantwoordelijk voor het eerste team van Kalev en een jeugdselectie van de club.

Als bondscoach ziet de oud-trainer van onder meer Donar (waarmee hij in de jaren tachtig kampioen van Nederland werd), Haaksbergen en Weert het doorvoeren van een verjonging binnen de selectie als zijn voornaamste taak. Volgens Van Gent heeft de nationale ploeg te lang bestaan uit oudere spelers die nauwelijks nog te motiveren waren.

De afgelopen dagen nam Van Gent met Estland deel aan de zestiende Haarlemse basketbalweek. Liever was hij met het team van Kalev gekomen, maar de organisatie van het toernooi wilde dat het nationale team aantrad. “Jammer”, zegt Van Gent, “want hoewel het nationale team vrijwel geheel uit Kalev-spelers bestaat, basketballen voor de club ook twee Amerikanen. Die jongens zorgen voor extra spektakel, maar ik kan ze uiteraard niet in het nationale team opstellen.”

Eind februari speelt Estland tegen Nederland. Beide landen zitten in dezelfde zware kwalificatiegroep voor het EK van 1999. Na twee nederlagen in drie wedstrijden zijn beide landen zo goed als uitgeschakeld voor deelname aan de eindronde. Van Gent, die afgelopen zomer een contract tekende voor een jaar, betwijfelt of hij nog bondscoach is als Nederland en Estland elkaar voor de return in februari 1999 opnieuw treffen. “De wedstrijdjes van de nationale ploeg en de twee andere teams die ik coach zijn leuk, daar heb ik plezier in. De trainingen en al het andere dat erbij komt kijken vind ik echter een stuk minder leuk. Eigenlijk is dat allemaal sleur.”

Zijn contract loopt over een half jaar af. Hoewel hij een contractverlenging niet geheel wil uitsluiten, kijkt Van Gent nu al uit naar eind april. Dan kan hij in ieder geval voor even zijn oude leven weer oppakken en gaan varen. Op de Middellandse Zee wel te verstaan, en niet op de Finse Golf die hij vanuit zijn appartement in Tallinn kan zien. Dat water vindt hij te zwart. En vooral te koud.