Opinie

Fax aan Frank & Ronald de Boer

B(r)oertjes

Youp

Volgende week verschijnt bij de Rotterdamse uitgever Lachman het eerste nummer van een miljonairsblad. Dertigduizend exemplaren worden rechtstreeks naar de doelgroep gestuurd. Wedden dat jullie ook zo'n glossy blaadje op de kokosmat vinden? Jullie zijn namelijk multi, aan alle kanten gevuld en moeten honderdtwintig worden om het op te kunnen krijgen. Ik denk terecht. Jullie verschaffen een hoop mensen een boel lol en daar mag best voor betaald worden. Maar wat las ik nou voor treurige berichten? Hebben jullie skyboxjeuk? Gaan jullie mekkeren over te veel belasting? Gaan we de taal van de gemiddelde beursfraudeur spreken? Willen we een ander fiscaal tarief? Lieve, lieve jochies toch. Jullie zijn allebei prima voetballers, maar laat het daarbij. “Niet lullen, maar poetsen”, zei mijn oude tante Trudy altijd.

Jullie moeten even wakker worden. Elke veertien dagen spelen jullie in een stampvolle Arena en het merendeel van die mensen die daar zitten moet behoorlijk hard bikkelen voor die seizoenkaart van gemiddeld zeshonderd piek. Behalve in de wereld van de business-seats en de skyboxen kan namelijk niemand zijn pleziertje aftrekken.

Ik maak me oprecht zorgen om jullie. Vooral sinds jullie spreken via de mond van die voormalige krokettenkoning Cohen, zover ik heb begrepen van jullie allebei de schoonvader. Elke familie gun ik zijn eigen muffe geur van doorgekookte spruitjes, maar bij die Rob Cohen gaat het veel verder. Hij komt bijna klaar op al die publiciteit die hij via jullie krijgt en ik heb hem al krantenpagina's lang horen verkondigen dat het niet om het geld, maar om het spelletje gaat. Vervolgens praat hij over niets anders dan geld, geld en nog eens geld. Ik heb begrepen dat wij, als wij jullie commentaar na een WK-wedstrijd willen horen, ons moeten abonneren op dat ranzige kanaaltje van Kees Jansma. Tegen betaling van een fikse bom duiten staan jullie kale Kees exclusief te woord. Lieve B(r)oertjes: jullie maken een denkfout. Niemand wil namelijk jullie commentaar horen. We hebben jullie ingehuurd om te voetballen en niet om te praten. Dat laatste kunnen jullie namelijk niet. Op die ene huilbui na is er nog nooit iets zinnigs uit jullie lijzige mondjes gekomen. Vind ik persoonlijk helemaal niet erg, maar laat je er dan niet voor betalen. Besef dat dat gewoon bij je werk hoort. Het zou hetzelfde zijn als ik geld kreeg als ik ging voetballen.

In mijn ogen hebben Ajacieden een bepaalde klasse. Zo zei Michaël van Praag ooit over Winston Bogarde, die na een wedstrijd tegen Sparta met supporters op de vuist was gegaan: “Een Ajacied houdt zijn jasje aan.” En daarmee vatte hij de club in zes woorden samen. Zo vind ik dat een Ajax-miljonair niet moet zeuren over belastingen. Het zou toch fantastisch zijn als jullie op de vraag over jullie belastingtarief een voetbalvreemd antwoord gaven en zouden zeggen: “Maar met ons geld gebeuren geweldige dingen. Relatief gezien neemt Nederland de meeste asielzoekers op, het onderwijs staat op een redelijk hoog niveau, de werklozen hebben geen honger, we weten dat een deel van ons geld naar ontwikkelingshulp gaat en zelf houden we nog een Porsche of tien over. Nee, we hebben niks te klagen.”

Maar ik weet dat dat onmogelijk is in de wereld van de kortzichtige poengraaiers die het voetbal besturen. Maar denk er eens over na. Het zou jullie sieren. Jullie zouden als chique helden de geschiedenis ingaan.

Mochten jullie toch met het ministerie van Financiën gaan onderhandelen, dan hoop ik dat jullie wel tegen die ambtenaren daar durven zeggen: “Leuk klokje heb je om! Niet zo duur zeker? Jodenfooi?” Niets is leuker dan een schaamrode ambtenaar.

En denk verder aan de woorden van mijn moeder: niet praten met volle mond.