Van der Lugt wordt nieuwe topman ING

AMSTERDAM, 28 NOV. Plaats: stoplicht op een hoek van de Amsterdamse Apollolaan. Tijd: een jaar of acht geleden. De Postbank-medewerker op de fiets ziet naast zich een wagen stoppen. Achterin ontwaart hij zijn baas, Godfried van der Lugt, op weg naar het Postbank-kantoor naast het Amstel Station.

Verbaasd kijkt hij op zijn horloge: half acht 's ochtends. Dat waren ze bij het voormalige staatsbedrijf Postbank niet gewend. De nieuwe bestuursvoorzitter van ING begint graag vroeg. Dat is des te gemakkelijker omdat hij vrijwel naast de verschillende banken in Amsterdam woont waar hij de scepter heeft gezwaaid. Na de Rotterdamse belegger Jacobs staat straks een Amsterdamse bankier aan de top van ING.

Van der Lugt roept in het financiële circuit meer dan gemiddelde emoties op. Medewerkers loven zijn strategisch inzicht. Critici klagen over het gemak en toeval waarmee hij aan de top van een van 's lands machtigste financiële instellingen is gekomen.

Voor een weekje op de hei om een strategisch plan in elkaar te timmeren kun je hem altijd bellen. Toen de Postbank in 1987 de rente op betaalrekeningen afschafte om het betalingsverkeer gratis te houden, besloten de concurrenten tarieven voor het betalingsverkeer in te voeren. Van der Lugt zag de paginagrote advertentie al voor zich: links de Postbank met het woord gratis, rechts de andere banken met een voor de consument nauwelijks begrijpelijke wirwar aan tarieven. Maar helaas voor het publiek: bankiers tegen bankiers - dat was toen nog niet denkbaar in de knusse bedrijfstak. Van der Lugt werd in 1940 bij wijze van spreken in de kas van een bank in Den Haag geboren, een filiaal waar zijn vader en grootvader de leiding hadden. Zijn vader werd uiteindelijk topman van de toenmalige Nederlandse Crediet Bank (NCB), een Brabantse bank met de nodige katholieke connecties die uitgroeide tot een middelgrote landelijke bank. Van der Lugt, die aan formele opleiding alleen middelbare school heeft gedaan, volgde in 1983 in zijn voetsporen.

Het waren, net als nu op de effectenbeurs, roekeloze tijden: toen in de vastgoedfinanciering, waar de NCB zwaar inzat. Van der Lugts voorganger Delsing zou later nog verwikkeld raken in het wespennest van de kleine vastgoedbank Tilburgsche Hypotheekbank. De NCB was te klein om te overleven in de economische neergang van begin jaren tachtig en werd overgenomen door de Amerikaanse bankgigant Chase Manhattan. Als direceur van een landenorganisatie van Chase was verdere carrière alleen in het buitenland te bereiken, een stap waar Van der Lugt naar verluidt weinig trek in had. Als een deus ex machina was daar ex-Amro-bankier Onno Ruding die als minister van Financiën een eerste man nodig had voor de verzelfstandigde Gelddiensten van de PTT, de Postbank.

Geen enkele bankier van naam en faam wilde deze bank, waartegen de Bankiersvereniging krachtig had gelobbyd, leiden. Een van de eerste dingen die hij deed was de communicatie naar zich toetrekken. Van der Lugt kent het effect van media en helpt graag een handje: stelt geen enkele journalist een vraag over de chipper, het nieuwe paradepaardje van de Postbank in het betalingsverkeer, dan begint hij er zelf over en suggereert een knetterende ruzie met de collega-concurrenten die de chipknip hebben.

Bij de Postbank recruteerde Van der Lugt een nieuwe raad van bestuur (ING-bestuurder Minderhoud kwam in die tijd binnen), en begon tegelijk de zoektocht naar schaalvergroting. De gedoodverfde partner was de NMB, die geleid werd door een vergelijkbare strateeg, W. Scherpenhuijsen Rom. Twee kleintjes, die beide niet tot het bancaire establishment behoren, maakten samen één grote.

Een volgende fusie, met verzekeraar Nationale-Nederlanden, bleek in 1992, toen twee affaires rond bestuurders de 'oude' NMB maandenlang in het verdachtenbankje hielden, ook kansen te hebben. De van de NMB afkomstige top moest het veld ruimen, en Van der Lugt schopof door naar de positie van vice-voorzitter.

In de ING-top behoort Van der Lugt tot de buitenbeentjes die niet fanatiek sporten. Maas doet aan wielrennen, Kist aan hockey. Van der Lugt mag op vakantie graag wat golfen of, in Nederland, een stukje varen. Joggend door het park zwoegen, zoals Jacobs doet, is niets voor Van der Lugt.