Natuurlijke historie (33)

De ezel

Ezels met hun mooie oren Worden haast niet meer geboren.

Je hoeft er niet meer op te hopen Een baby ezel te zien lopen.

Al is hij nu een zeldzaam beest, Hij is dat vroeger niet geweest:

Ezels waren overal, Op de wei en in de stal

Ze stonden zedig op hun voetjes, Met hun witbesneeuwde snoetjes.

Je zag ze lopen in de straten En die van Bileam kon praten.

Ze hadden speciale bruggen En zwarte kruisen op hun ruggen.

Hij liep van Rome naar Parijs, En hij danste op het ijs.

Nu is dit dier totaal vergeten; Ja, wie zou er nu nog weten

Hoe 't balken van de ezel klonk, Hoe 'n traan soms in zijn ogen blonk

Want ezels hadden veel te lijden. Ach, kon 'k mijn leven aan hem wijden

O noemde ik een ezel mijn! Meer vriend dan lastdier zou hij zijn.

Wat zou ik doen als hij niet wou lopen? Zeker niet hem stokslagen verkopen

Nee, ik zette hem in een warme stal, En gaf hem distels, hooi en al.

En na het strelen van de snuit, Om zeven uur het stallicht uit.

Ik probeer of ik het hoofd van Leonardo DiCaprio

    • Rudy Kousbroek