Guarding Tess

Guarding Tess (Hugh Wilson, 1994, VS). BRTN1, 21.25-23.00u.

Een speelfilm komt nog steeds het beste tot zijn recht in de bioscoop. Maar een vertoning op televisie heeft ook voordelen. Een film uitzetten is immers makkelijker dan het verlaten van een volle bioscoopzaal. In het geval van Guarding Tess kun je na een minuut of zestig iets anders gaan doen.

De sentimentele komedie uit 1994 ging in Nederland rechtstreeks naar de videotheken, ondanks de aanwezigheid van Shirley MacLaine en de sleepy-eyed acteur Nicolas Cage (die een jaar later zijn eerste Oscar kreeg, voor zijn bijdrage aan Leaving Las Vegas).

De film begint veelbelovend. Cage heeft een hondenbaan: hij geeft leiding aan een team van geheim agenten die, in een uithoek van Ohio, als lijfwacht optreden van presidentsweduwe MacLaine. De nukkige voormalige First Lady laaft zich aan haar roemrijke verleden en laat niets na om het macho-gedrag en formalisme van de haar opgedrongen bewakers te ridiculiseren. Ze beschouwt de heren als butlers en ze heeft het hen zelfs verboden om binnenshuis een dienstpistool te dragen. En: Zonder pistool ben je geen echte man. Cage en zijn maten kunnen slechts dagdromen over helfdhaftiger opdrachten. Likkebaardend zien ze journaalbeelden van hun schietende collega's, elders in het land.

Guarding Tess is heel aardig zolang het prototype van de patserige veiligheidsagent in zijn hemd wordt gezet èn zolang er enige beweging zit in de verstandhouding tussen Cage en MacLaine. Ze ontwikkelen een soort moeder-zoon-relatie, met alle ambivalentie die daarbij komt kijken. Uiteraard verbergen beiden de nodige kwetsbaarheid achter hun koppige poses. Cage en MacLaine weten dat heel mooi te spelen, hoe voorspelbaar ook hun sentimenten.

Maar in het laatste half uur gaat het mis. Dankzij een uiterst ongeloofwaardige wending in het scenario wordt de weduwe werkelijk ontvoerd. FBI- en CIA-functionarissen komen ingevlogen om orde op zaken te stellen. En Cage wordt tot op het bot gekleineerd. “Zeven zwaar bewapende mannen die een oud dametje niet in de gaten kunnen houden”, bijt een CIA-topman hem toe, “Ik walg van jullie.”

Dat Cage op de valreep nadrukkelijk wordt gerehabiliteerd, hoeft niemand te verbazen. Want waar kenden we scenarist-regisseur Hugh Wilson ook alweer van? In 1984 bedacht en regisseerde hij de politieklucht Police Academy.

    • Alex de Ronde