DE SCHOEN

Erik Kerssen (8) uit Amsterdam wil alleen maar Warhammer-poppetjes in zijn schoen. Dat is nog niet gelukt. Hij kreeg tot nu toe: 'drie knikkers, een uil van chocola, een nep-oog en een spuitbus'.

De uil kreeg Erik omdat hij gek is op Oehoeboeroe, uit Paulus de Boskabouter. Het nep-oog is om aan de sleutel van zijn nieuwe fietsslot te hangen. De spuitbus is om de Warhammer-poppetjes te verven.

Warhammer is een sprookjesspel met allemaal tinnen soldaatjes. Je hebt bijvoorbeeld 'Bretonians' en 'Lizards'. Dat zijn krijgers die op hagedissen lijken. Die heeft Erik al. Hij wil nu de 'elfjes' hebben. Iedereen vecht tegen elkaar. “Alleen de Orks en de heksjes werken samen.”

Erik ontdekte Warhammer toen hij vorig jaar november met zijn vader Harry in een spellenwinkel was. Harry wilde er meteen zelf mee spelen. Daarom kocht hij voor Erik een enorm Warhammer-pakket. Zijn moeder werd kwaad. Zij vond dat Harry had moeten wachten, zodat Sinterklaas het had kunnen geven. Erik heeft er ook een boek bij: Het Regels & Strijdboek. Maar dat is in het Engels. 'Dat moet Harry nog vertalen.'

Erik zet zijn schoen altijd 'naast de verwarming, achter bij het raam, links van de speaker'. Vroeger kwam Zwarte Piet door het raam, maar nu heeft hij een sleutel van de achterdeur.

Meestal krijgt Erik alleen kleine cadeau's in zijn schoen. Maar twee jaar geleden had hij geluk: 'Ik was van de trap gevallen en ik had een gat in mijn hoofd. Daarom kreeg ik een Action Man. Het was de duiker'. Er zat ook een brief bij van Sinterklaas, die hem beterschap wenste. Dit jaar vraagt Erik voor pakjesavond weer een Action Man: 'De maanman'. Dat is een astronaut in een groot wit ruimtepak. Hij kan door een venstertje in zijn helm naar buiten kijken. Er zit ook een auto bij waarmee hij over de maan kan crossen.

Een wortel voor het paard van Sinterklaas heeft Erik dit jaar nog niet gegeven. Vorig jaar heeft hij wèl appelgebak op tafel neergezet voor Zwarte Piet. De volgende ochtend was het weg. 'Maar', zegt hij, 'het kan ook dat mijn oom het heeft opgegeten.'

    • Wilfred Takken