Holland-België

Noord en zuid hebben nogal wat gemeen, al waren het maar de files, de mestoverschotten, gefaseerde varkenspest en twee premiers van dezelfde bloedgroep: Kok (coq) en De-haen-e. Maar er zijn ook duidelijk verschillen. Die waren inzet van een, nou ja, leuk spelletje, meer niet, op een middelbare school hier waar ook Nederlandse jongeren de schoolbanken bezetten.

Het spelletje had plaats in de dode periode na de examens en voor de proclamatie, een periode die men pedagogisch 'zinvol' dient op te vullen, zo verordert het ministerie van Onderwijs dat ook hier plagerig het ministerie van Omzendbrieven wordt genoemd. De leraar trok een forse krijtlijn op het bord: links was er ruimte om in te vullen wat Nederland als unieks heeft, rechts kreeg België de ruimte. Popgroepen, wielrenners, Dutroux en co, kaas, klompen en molens werden geweerd want afgezaagd. Wat verscheen er nu losjes uit de pols op het bord?

Voor Nederland: coffee- en seksshops, een snelle hap uit de muur, Louki de Leeuw, wielklemmen, avondkranten, massaal tv-aanbod van eigen bodem, moderne openbare bibliotheken, eilanden, weilanden, Elfstedentocht, slungelplekken, Anglomanie, betrouwbare weerberichten, caravansaturatie, voetbalgekte, gedoogbeleid, reismicrobe, paars, snoep.

Voor België: hogere temperaturen, meer vakantie, pralines, ruimere bewoning, breder assortiment bieren, goedkopere benzine, gordijnen voor de ramen, wafels, goede restaurants, warme bakker op zondag, goedkoper openbaar vervoer, vogeltjesmarkt te Antwerpen, veel meer ministers, bergen(?), meertaligheid, gunstige ligging tegenover de buurlanden.

“Dank je voor deze inventaris”, zei de leraar. “Nu graag nog wat conclusies.” Toen was het lang stil, slungelachtig werd nagedacht over de lijstjes met sloganeske begrippen. Een autochtoon probeerde: “Het valt op dat de Belgen toonbaar meer noteren over voedsel, maag, gastronomisch genot, kortom wat het lijf ten goede komt.” Daar kon men in komen.

“Wij willen de blik blijkbaar meer verruimen”, zei een inwijkeling. “En daarom ben je waarschijnlijk naar België verhuisd”, werd geantwoord. Een heus debat dreigde te ontstaan, maar de schoolbel bracht verlossing.

    • Leo Suykerbuyk