De catalogus van Inmarsat

Inmarsat-A: Sinds 1982. De oorspronkelijke satelliettelefoon voor schepen, met analoge verzending. Data tot 9,6 kilobit/s. Nog steeds veel in gebruik maar wordt nu vervangen door Inm-B en - op kleinere schepen in kustwateren - de Inm Phone.

Inmarsat-B: Sinds 1994. Digitale heavy duty telefoon. Data tot 64 kilobit/s, standaard 9,6 kilobit.

Inmarsat-C: Sinds 1991. Alleen voor trage (600 bit/s) analoge verzending en ontvangst van data. Apparatuur weegt een paar kilo. Populair bij hulporganisaties, verslaggevers en internationaal vrachtverkeer.

Inmarsat-D: Sinds 1996. Alleen voor ontvangst van korte datafiles. Apparatuur past in een handpalm en wordt aangesloten op een laptop.

Inmarsat-D+: Sinds 1997. Als Inm-D, maar met mogelijkheid berichten van maximaal 64 bit terug te zenden.

Inmarsat-E: Noodsysteem voor kleine schepen.

Inmarsat-M: Digitaal, sinds 1993. De eerste satelliettelefoon van minder dan tien kilo. Zorgde voor sterke groei van de sector landmobiel. Data tot 2,4 kilobit. Wordt nu niet meer verkocht.

Inmarsat Phone: Sinds 1996. Als Inm-M, maar dan omstreeks twee kilo. Werkt alleen in de spotbeams van de Inmarsat-3 satellieten, die vrijwel alle landmassa's bedekken maar niet de oceanen.

Inmarsat Aero: Apparatuur om vliegtuigen op het telefoonnetwerk aan te sluiten, gemiddeld met vijf lijnen.