Herfst

Onlangs (6 november) somde Rudy Kousbroek op de Achterpagina veel negatieve zaken op die samenhangen met de herfst. Indische kinderen hebben geen boodschap aan de seizoenen schrijft hij. Als in Holland geboren totok was ik mij in mijn jeugd van de seizoenen nauwelijks bewust. Tot ik in Indonesië kwam te werken en te wonen.

De tropen zijn mooi en de temperatuur is er fijn. Toch miste ik niets zozeer als de wisseling van de seizoenen, de toe- en afnemende lengte van de dag, de lange schemering, de verkleurende en vallende bladeren, het milde strijklicht, de kale bomen, in mist of nevel soms, dan wel berijpt of beijzeld. Zelfs verlangde ik wel eens naar de gure najaarswind of een forse storm. De altijd groene tropen vond ik wat dat betreft saai, ook al zag het groen er na een regenbui weer fris uit. Eens reed ik langs een aangeplant bos met zowaar kale bomen. Dat waren djatibomen (teak) die hun blad verliezen als de 'droge tijd' echt droog is. Toch was het effect niet te vergelijken met dat van kale bomen in onze herfst en winter, waarschijnlijk vanwege het temperatuurverschil, de sfeer.

In Indonesië geboren Indische kinderen associëren de herfst waarschijnlijk met de komst van de lange koude winter. Maar dat hoeft Rudy Kousbroek c.s. er toch niet van te weerhouden herfst en winter mooi te vinden en de schoonheid te zien als compensatie voor het ongemak!

    • C. van Klaveren Velsen-Noord