Bolkestein (1)

De door Bolkestein aangeslingerde discussie over het verschil in beoordeling van Nederlandse collaborateurs met de nazi en de communistische massamoordenaars heeft geleid tot een stereotype reactie van de apologeten van de laatste groep. Er wordt niet ingegaan op de feitelijke kwestie, maar het debat wordt gevoerd in de vorm van de op de lagere school zo geliefde jijbak.

Alle inconsistenties en misstappen van Bolkestein worden breed uitgemeten, alsof deze enige betekenis hebben voor de bodycount van beide ideologisch gestuurde moordregimes.

Opvallend is ook het grote aantal zonden van het Westen gedurende de Koude Oorlog die worden aangedragen om de communistische hecatomben te relativeren. Voor iemand die al wat langer meeloopt een niet onbekende strategie. Zo betoogden de na-oorlogse apologeten van het naziregime dat de Engelsen de concentratiekampen en het racisme hadden uitgevonden, Churchill een kolonialist en Roosevelt een racist was, de geallieerden honderdduizenden onschuldige Duitse burgers hadden gedood, Russische troepen massaal Duitse vrouwen hadden verkracht en veel NSB'ers joden onderdak hadden verleend.

De verbazing van Bolkestein over de benoeming van Ina Brouwer op een hoge ambtelijke positie getuigt niet van zijn historisch inzicht. Zo kon De Quay, net zoals zij, niet zozeer een collaborateur als een nogal naïeve zoeker naar fatsoenlijke uitwegen binnen een misdadig systeem, minister-president worden. Hopelijk kan de discussie naar een hoger abstractieniveau dan dat van de lagere school worden verheven.