Zapman

Iedere zaterdag tegen middernacht, als de week er bijna opzit, herhaalt de BBC They think it's all over, een humoristische sportquiz volgens de gids. Op mijn lachspieren werkt het programma niet. Wel op die van het publiek dat de opnamen bijwoont. Niet dat dat wat zegt. Het kan best zijn dat buiten beeld iemand staat te zwaaien wanneer de lachsalvo's moeten komen. De zee is niet te vertrouwen, maar de televisie helemaal niet.

Het programma zit als volgt in elkaar. Er wordt een kort sportfragment getoond, er volgt een vraag, en wie van de kandidaten het juiste antwoord geeft, scoort een punt. Ik krijg de indruk dat de punten er weinig toe doen. Het gaat er meer om dat de antwoorden grappig zijn, dat ze het publiek aan het lachen krijgen.

Er zijn twee mogelijkheden. Of er is iets mis met hun gevoel voor humor, of met mijn Engels. Pas heb ik nog een lezing gegeven, in het Engels, uit mijn hoofd. Iedereen leek te begrijpen waar ik heen wilde. Er zal achter me toch niet iemand hebben gestaan die aangaf wanneer de zaal begrijpend moest knikken?

Afgelopen zaterdag zap ik voor het eerst een aflevering binnen met een non-verbaal gedeelte. Twee mannelijke kandidaten hebben een blinddoek omgekregen. Ze zijn in alle stilte een bekende sportvrouw aan het betasten. Dit is mijn kans om te uit maken waar het aan ligt, aan mijn Engels of aan hun humor. Pas als de zoekende handen op borsthoogte komen, merken ze dat het een vrouw betreft. De zaal ligt dubbel, ik ben de enige die rechtop blijft zitten.

Dan krijgt een van de kandidaten een viltstift in de handen geduwd en de naam van een sporter ingefluisterd. Op een flip-over moet hij iets tekenen waaruit de anderen kunnen opmaken om wie het gaat. Ruud Gullit is een makkie, na de tweede dreadlock wordt zijn naam al gescandeerd. Eric Cantona gaat iets moeilijker, twee doorlopende, zwarte, wenkbrauwen zijn niet genoeg, er moet een opstaand kraagje bij voor het dubbeltje valt. Michael Schumacher komt als laatste. WO II is al vijftig jaar achter de rug, maar er verschijnt een hakenkruis op de flip-over en een race-auto. 'Michael Schumacher!' brullen de kandidaten in koor. Je had het publiek moeten zien, ze deden het in hun broek. Alleen ik hield het droog.

    • Hans Aarsman