Wien van den Brink om 'machtsstrijd' uit bestuur van LTO

DEN HAAG, 24 NOV. Wien van den Brink (52), voorzitter van de vakgroep varkenshouderij van de land- en tuinbouwfederaties in Nederland (LTO), heeft zaterdag zijn functie neergelegd. Hij noemde de 'voortdurende machtsstrijd' als motief. Zijn positie stond eerder deze maand al ter discussie, maar het bestuur van de LTO schaarde zich toen uiteindelijk achter Van den Brink.

Niettemin bleef hij onder collega-agrariërs uiteenlopende reacties oproepen. Het afgelopen weekeinde besloot de controversiële Van den Brink alsnog de eer aan zichzelf te houden en op te stappen, omdat hij bij nadere beschouwing niet meer voldoende vertrouwen in zijn mede-bestuursleden had.

De boer uit het Gelderse Putten, zowel varkens- en melkveehouder als akkerbouwer, wordt zowel bewonderd als verguisd. Hij wordt gewaardeerd wegens zijn duidelijke taal, zijn recht-toe-recht-aan stijl en zijn grote kennis van de boerenpraktijk. Daar tegenover staan mensen die meer moeite met Van den Brink hebben. Ze hebben juist problemen met zijn botte manier van onderhandelen en verwijten hem gebrek aan communicatieve vermogens. Volgens deze mensen werkt zijn compromisloze opstelling niet goed in het politiek overleg met minister Van Aartsen (Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) en de Tweede Kamer. In deze groep gaat het vooral om mede-bestuursleden. Ook in de politiek zijn er mensen die openlijk hun antipathie tegen Van den Brink uiten.

Van den Brink, zelf eigenaar van verscheidene boerenbedrijven, kreeg landelijke bekendheid tijdens de overstromingen in 1995. Hij maakte zich toen hard voor een vergoeding van 100 procent voor de schade die de land- en tuinbouw had geleden. Een jaar daarvoor had hij uit onvrede met de bestaande belangenbehartiging bij de landbouworganisaties, de Nederlandse Vakbond Varkenshouders (NVV) opgericht. Met deze bond voerde hij onder andere actie tegen het mestbeleid - 'Den Haag, wij zijn het zat' - en de regeling voor de identificatie en registratie van varkens. Bij het actie voeren schuwde hij ongewone methoden niet. Zo “gijzelde” hij ooit mestboekhoudingen in Assen en was zijn vakbond nauw betrokken bij de boycot tegen de mestboekhouding.

Mede door deze militante vorm van aandachtvragen voor de problemen was het voor de 'oude' bestuurders van de LTO-Nederland even schrikken toen Van den Brink vorig jaar bij de eerste officiële verkiezingen voor het voorzittersschap van de vakgroep varkenshouderij van LTO met overgrote meerderheid gekozen werd. Vooral de bestuurders uit de zuidelijke regio's, die het van oudsher voor het zeggen hadden in de varkenshouderij, hebben grote moeite met Van den Brink.

Van den Brink is al sinds zijn jonge jaren bestuurlijk actief. Zo was hij - van huis uit SGP'er - voorzitter van de organisatie van jonge boeren en was hij actief in de gemeentepolitiek van Putten.

Na de watersnood kwam hij in de Provinciale Staten van Gelderland. Toch noemt Van den Brink zich zelf geen boerenbestuurder. Die term heeft voor hem een negatieve klank. Belangen behartigen van boeren en boerengezinnen, dat is zijn vak, zo zegt hij regelmatig.