Twisten over olijfolie

Om kwalitatief mindere olijfolie wat meer allure en smaak te geven wordt deze olie vaak met een betere soort gemengd. Op het etiket van de fles wordt daar niet over gerept. Maar eerlijk duurt soms toch het langst. Over het mengen van olie barstte onlangs in Engeland een schandaaltje los.

The Sunday Times zond drie soorten in supermarkten gekochte Toscaanse olijfolie ter controle naar Italië: de Tuscan Extra Vergin olive oil van het huismerk van Marks & Spencer (St. Michael, ook hier te koop), de Carapelli die bij Safeway en Waitrose wordt verkocht en de olijfolie van La Casa di Caccia van Selfridges.

Alle olies werden getest door de Movimento Internazionale per la Cultura dell'Olio da Olive (MICO) en bleken een verschillend 'chemisch profiel' te hebben. Hoewel het niet te bewijzen valt, concludeerden de chemici dat de Casa di Caccia wel degelijk een echte Toscaanse olie is, terwijl de Carapelli en de St. Michael gemengd zijn met olie die vermoedelijk uit Spanje en Tunesië afkomstig is.

Onder leiding van MICO-voorzitter Giuseppe Grappolini werden de 3 olies in de bij Florence gelegen plaats Ciuffena door 4 deskundigen beoordeeld op kleur, geur en smaak. Deze olie-heren proefden 's morgens vroeg omdat de mond dan nog schoon is. Uiteraard was het een blindproeverij en men nam tussen het proeven steeds een half uur pauze. Van elke olie werden 10 à 15 druppels in een roestvrijstalen kommetje verwarmd tot 25 graden omdat bij die temperatuur het aroma loskomt. De vier fijnproevers oordeelden dat de Casa di Caccia de intense smaak van Toscaanse olie bezat, maar wat aan de oude kant was. Bij het proeven van de St. Michael olijfolie vertrokken de gezichten en ook de geur werd onaangenaam bevonden. “Het is niet eens een ver Toscaans familielid. Het is mogelijk dat deze olie uit Spanje komt, luidde het commentaar. Over de Carapelli-olie was men meer te spreken, maar ook déze olie kon niet uit Toscane afkomstig zijn.

In Engeland werd aan beroemde koks gevraagd wat ze van deze supermarkt-Toscane olijfolie vonden. Anton Mosimann vond alle olies acceptabel. Anthony Worrall Thompson meldde dat de St. Michael een beetje naar wonderolie smaakte, de Carapelli naar wagensmeer en vond de Casa di Caccia zacht, maar niks bijzonders. Na deze bevindingen verklaarde Marks & Spencer dat hun Toscaanse olijfolie van drie typische Toscaanse producenten wordt betrokken. Een woordvoerder van Carapelli heeft niet expliciet ontkend dat er niet-Italiaanse olie werd gebruikt, maar zei wel dat alleen de beste olijven bij de eerste koude persing in aanmerking komen.

Het zou natuurlijk wel handig zijn als er op de etiketten eerlijk wordt vermeld of het om een gemengde olie gaat. Maar voorlopig is dat nog niet het geval. Ga dus naar een in olijfolie gespecialiseerde winkel waar je mag proeven en ruiken. Smaken verschillen.

Een recept voor een lauw-warme salade met Italiaanse taleggiokaas. Is deze kaas niet te vinden, neem dan gorgonzola.

Snijd de kaas in blokjes. Kook de aardappeltjes gaar. Was en droog intussen de spinazieblaadjes. Meng de spinazie en de kaas door de afgegoten aardappels. Giet er een flinke scheut olijfolie over. Garneer met walnoten.

500 g krielaardappeltjes, gekrabd

100 g spinazie

100 g taleggio

50 g gepelde ongezouten walnoten

extra vergine olijfolie

    • Anne Scheepmaker