Manisch en extreem met humor

Smack My Bitch Up is waarschijnlijk vannacht te zien in het MTV-programma Superrock (0.00-2.00u.), en bijna iedere avond bij TMF, na 22.00u. De clip staat ook op Internet (cheezy.simplenet.com/prodigy/ smbu.htm)

Het lijkt een onzinnig idee om als popgroep een videoclip te maken die zo extreem is dat hij nauwelijks uitgezonden zal worden - een clip is immers bedoeld om vertoond te worden, deels als visuele aanvulling op de muziek, deels als reclamefilmpje voor een single.

De nieuwe videoclip van de Engelse dancegroep The Prodigy, bij het nummer 'Smack My Bitch Up', is al door diverse televisiestations geweigerd, omdat er drugsgebruik, geweld en seks in voorkomen. De groep zelf zei in muziektijdschriften dat het nummer door de aanstootgevende titel sowieso al weinig uitgezonden zou worden: dan konden ze er net zo goed een clip bij maken waarin ze zich eens flink uitleefden.

Dat is een iets te onschuldige uitleg. Als het een clip van een willekeurige popgroep betrof, zou geen omroep overwegen hem uit te zenden. Maar The Prodigy is één van de populairste popgroepen van het moment, die bij de MTV Music Awards onlangs nog drie publieksprijzen kreeg. Die populariteit garandeert veel publiciteit over een gewaagde videoclip - en omdat iedereen de clip vervolgens wil zien, is de beslissing hem niet uit te zenden een stuk moeilijker. Een boycot zorgt voor meer aandacht - diverse kranten en tijdschriften drukten beelden uit de clip af - en bijna automatisch een hogere verkoop.

Laat op de avond is bij MTV Europe en het Nederlandse muziekstation The Music Factory (TMF) te zien waar alle ophef over is, bij MTV met een waarschuwing vooraf. We zien alles door de ogen van de hoofdpersoon in het filmpje, die een avondje ruig uitgaat. Eerst een lijntje cocaïne (het snuiven is er bij MTV uitgeknipt), dan naar een dansclub. Drinkt een paar borrels, pakt meisjes ruw beet, gaat op de dansvloer staan vechten, slaat een stoel kapot en trekt de geschrokken discjockey over zijn draaitafel, die en passant wordt vernield. Een man wordt van de wc gesleurd, er wordt bloed uitgespuugd in een wasbak, gekotst in een steegje. We gaan een seksclub in, waar een danseres stript. De hoofdpersoon neemt een meisje mee naar huis, bedrijft heftige seks met haar. Dan volgt de clou die het hele filmpje in een ander daglicht plaatst: in de spiegel zien we dat we de hele tijd door de ogen van een meisje hebben gekeken. De band komt zelf niet in beeld.

Zo samengevat lijkt het niet meer dan een flauwe grap. Maar daarvoor is de clip te goed gemaakt en te grappig. De snelle, constant draaiende beelden versterken het manische en gestoorde karakter van de enerverende muziek. De onsmakelijke en gewelddadige scènes zijn zo dik aangezet, bijna cartoonesk, dat ze op de lachspieren werken, wat perfect past bij de weinig subtiele humor van The Prodigy. De door de Zweed Jonas Akerlund geregisseerde clip heeft een overdonderende vaart die doet denken aan de film Trainspotting. Het geluid is slim bewerkt: als we in een gang lopen klinkt het gedempt, op de dansvloer een stuk harder. Als korte film is de clip geslaagd: hij is boeiend, amusant en een tikje verbijsterend. Dat de fans tevreden zijn blijkt uit reacties in de Prodigy-nieuwsgroep op Internet, waar iemand schreef: “Definitely the most sickest and disgusting video I have ever seen. WELL DONE PRODIGY!”

    • Sietse Meijer