Groenendaal glorieert in de tuin van Braks

ST. MICHIELSGESTEL, 24 NOV. De varkenspest mag dan bijna verdreven zijn in het bosrijke deel van Brabant, de geur van mest blijft hardnekkig rondwaren in Sint Michielsgestel en omstreken. In de achtertuin van de voormalige minister van Landbouw was gistermiddag een speciaal fietspad uitgestippeld voor de beste veldrijders ter wereld. Richard Groenendaal, de bekendste plaatsgenoot, demarreerde voor het oog van Gerrit Braks, een andere bekende plaatsgenoot. Het hele dorp vierde feest na afloop.

Café 't Krukske was het strijdtoneel van beschonken supporters die de overwinning van de locale favoriet wegspoelden met meters glazen bier. Voor de koers zetten de stamgasten hun meeste geld op Groenendaal, die zich overigens zelden laat zien in het uitgaansleven van Sint Michielsgestel. “Een serieuze jongen die dag en nacht met zijn vak bezig is”, luidde de algemene verklaring. “Daarom gaat hij hier gewoon winnen”, spraken de waarzeggers in koor.

Ondertussen hield Theo Groenendaal (geen familie en ook geen fietstalent) de dranghekken in de gaten. Hij is organisator van de cross en hij was na afloop dik tevreden met de winnaar. “Die naam schept een band, daar kun je niet omheen. Zelf kom ik uit Den Dungen, maar dat is allemaal één pot nat. De naam Groenendaal is een begrip in deze streek. Ook al wonen er genoeg mensen met een andere naam.”

De naam Groenendaal lag op ieders lippen op de Kleine Ruwenberg, het heuvelachtige park gelegen in de dorpskern van Sint Michielsgestel. Tussen de gevallen herfstbladeren stonden kleine jongens met grote spandoeken waarop de naam van Richard breed was uitgeschreven. De speaker sprak in lyrische bewoordingen over “die geweldenaar met die machtige stamp”. Zelfs de burgemeester toonde zich nauw betrokken bij de prestaties van de populaire wielrenner. Met paraplu in de hand en kaplaarzen in de modder schreeuwde hij Groenendaal naar de overwinning.

De beste veldrijder van Nederland heeft deze maand acht internationale crossen op zijn naam geschreven. Hij klaagde voortdurend over nekpijn na een valpartij in oktober, maar zijn benen bleven kerngezond. Zaterdag werd hij derde bij een wereldbekerwedstrijd in Praag, waar hij zich om onduidelijke redenen nooit lekker voelt. Een etmaal later reed Groenendaal op bekend en favoriet terrein. Veel draaien en keren, zoals hij het bochtenwerk typeerde. Een snel parcours ook, waar de geluksfactor tot een minimum wordt beperkt. Een eerlijk parcours.

Groenendaal leek in het begin van de race bevangen door de spanning van het thuisrijden. Een glijpartij en een lekke band zetten hem op achterstand, maar het publiek toonde zich een goede bondgenoot. “Ze hebben me verschrkkelijk aangemoedigd. Ik kon gewoon niet meer verliezen. Puur op emotie en op de reacties van het publiek ben ik doorgereden. Schitterend gewoon.”

Onder luid gejuich reed Groenendaal na ruim een uur baggeren als eerste over de finishlijn. Hij bleef de Belgen Mario De Clercq, Sven Nijs en Bart Wellens enkele tientallen meters voor. De 21-jarige Nijs, vorig jaar wereldkampioen bij de neo-amateurs, baarde opzien door als enige coureur behendig over de dwarsbalken te springen. De concurrentie nam de fiets op de nek en verloor elke ronde een paar seconden. “Ik begon het somber in te zien, toen Nijs uit het zicht verdween”, zei Groenendaal. “Gelukkig kwam hij aan het eind kracht tekort.”

Adri van der Poel was in Praag op zijn stuitje gevallen en ondervond daar gisteren hinder van. “Ik kon geen kracht zetten”, sprak de 38-jarige Van der Poel na afloop. Na een sterke start moest hij uiteindelijk genoegen nemen met een vijfde plaats. De wereldkampioen van 1996 heeft zijn zinnen gezet op een nieuwe regenboogtrui, die over ruim twee maanden in Denemarken wordt uitgereikt. “Die vorm is langzaam groeiende”, sprak de West-Brabander op Oost-Brabants grondgebied.

Voor Groenendaal was de zege in zijn woonplaats een morele overwinning. In de voorgaande veldritten domineerde hij van start tot finish. In Eschenbach liet hij zich bij de eindstreep verleiden tot een pirouette op de fiets, zoveel voorsprong had hij opgebouwd. In Sint Michielsgestel toonde de 26-jarige Groenendaal dat hij als wielrenner rijper is geworden. Hij kwam terug uit verloren positie. “Ik heb verschrikkelijk afgezien. De hele tijd volle bak gereden. Daarom is dit zo'n mooie overwinning. Een tweede of derde plaats is tegenwoordig niet meer genoeg. Ik moet alles winnen en dat is best wel eens beangstigend.”

    • Jaap Bloembergen