Gekke kraai

Vreemd hoe iets kleins al op grote afstand kan opvallen. Tegenover ons appartement, aan de overkant van het water, ligt een ruim bemeten en ruig terrein. Ooit zal hier wel een yuppendorp of kantorenwijk verrijzen. Nu heerst er op de vlakte tussen het zand en de stenen nog een onstedelijke rust. Vogels houden van dit terrain vague. Meeuwen, duiven, mussen, een enkele reiger en zo nu en dan een kraai. Laatst een vreemde kraai.

De kraai zelf zag er niet vreemd uit. Kraaiig, zwart met flarden grijs en voorzien van forse snavel. Het was zijn gedrag dat de aandacht trok. Middenin het terrein, tussen resten van bakstenen muren en nog half zichtbare vloeren, stond hij geagiteerd in iets te pikken. Niet rustig een pikje hier en een pikje daar, maar verwoed, hard en gedurig. Wat was het waarin hij zo woedend hakte? Een klein knaagdier wellicht, een dode teckel misschien of een gestrande karper? Uiteraard ligt op de vensterbank een verrekijker (8x22).

Tussen het hakken door was te zien dat het object van fanatieke pikkerij op een ei leek. Niet zomaar een ei, maar een buitengewoon taai ei. Er was een gat in gepikt, maar zelfs na het met de snavel enigszins schuddend in de lucht te hebben gehouden kon de kraai er niet uitkrijgen wat er zijns inziens in moest zitten. Zeer des kraais vloog hij er op een gegeven moment mee omhoog en liet het los boven de stenen. Het ei viel en stuiterde enige malen voor het doodviel in het zand. In de vrije val en tijdens het stuiteren was te zien dat het ei rond was en geel maar vooral een tennisbal.

Deze wetenschap had de kraai echter niet bereikt. Hij ging er weer op zitten, hervatte het hakken, vloog er weer mee omhoog, liet hem weer vallen en verdedigde zijn prooi tegen nieuwsgierig aanzeilende meeuwen.

Ik verloor hem uit het oog toen hij driftig dribbelend de bal met zijn kop over het terrein voortbewegend achter een stapel bakstenen verdween. Was deze kraai er instinctief ingestonken? Of zag ik hier een reïncarnatie van Abe Lenstra? Weliswaar in de verkeerde diersoort en met de verkeerde bal, maar nog steeds met onmiskenbaar plezier in het spel.