De wonderlijke benoeming van Thom de Graaf

Let op Thom de Graaf. Morgen zit hij in de Tweede Kamer in het blok van D66 op de eerste rij. En wie zit er naast de jonge fractieleider? Inderdaad, zijn rivaal voor het leiderschap van de fractie, Roger van Boxtel. De leider en de niet-leider op één rij, als dat maar goed gaat.

Afgelopen vrijdag zaten ze in de Marcus Bakkerzaal van de Tweede Kamer ook naast elkaar, maar anders. De Graaf zat er beheerst blij te zijn en Van Boxtel zat naast hem met een gezicht als een oorwurm. De teerling was zojuist geworpen. Achter gesloten deuren had de fractie van D66 De Graaf aangewezen als de opvolger van Gerrit-Jan Wolffensperger. Er was niet gestemd, er was niet gediscussieerd, er was alleen een uitkomst gemeld. Twaalf stemmen voor De Graaf en negen voor Van Boxtel, had een eerdere peiling onder de leden van de fractie uitgewezen. En omdat de meerderheid van de fractie beslist was dat meteen ook de uitkomst. Zo gaat dat volgens de verenigingsdemocratie bij D66.

Hoe kwam D66 aan zijn nieuwe fractieleider? Welke intriges en manoeuvres gingen allemaal vooraf aan de aanwijzing van de junior-leider? Wie had de steun van leider Hans van Mierlo en wie van de twee mocht rekenen op de bescherming van Els Borst? Ergens moest toch iemand de kroonprins naar voren schuiven. Want Hans gaat straks weg en Els lijkt geen succes.

Gek genoeg gebeurde dat niet. Gek genoeg gebeurde er heel lang niets. Helemaal niets. Al wekenlang was het vertrek van Wolffensperger naar de NOS aanstaande en wekenlang wachtte iedereen op iedereen. Wolffensperger had niet de positie een opvolger aan te wijzen, Van Mierlo mocht zich er niet mee bemoeien en Borst wilde zich er niet mee bemoeien. De benoeming van de nieuwe fractieleider was een zaak van de fractie, maar van wie?

    • Kees van der Malen