Jongenskoorts

Het leven, die dunne draad met een onduidelijk begin en een rafelend einde, vraagt er niet om. En toch is het de wens van velen: sterven in het harnas; eruit stappen met een Tommy Cooper-achtige zwier. Een tachtigjarige dompteur die dood neervalt tussen zijn leeuwen spreekt tot de verbeelding. We moeten dus doorgaan, ook in de sport.

Vanavond komt George Foreman weer in de ring. De 48-jarige zwaargewicht verdedigt zijn wereldtitel tegen de 29-jarige Shannon Briggs. George Foreman: zijn naam klinkt boksliefhebbers als een klok in de oren. Hij is multimiljonair, opa en zwaar in de Heer - goed maar niet gek. Toch wil hij weer boksen. Het is zijn eigen, vrije keuze, al is het wenken van de spotlights wel vaker onweerstaanbaar voor ex-topsporters. Rinus Michels is ook niet weg te branden op de mondainere feesten en partijen.

Het boksen kent nog weinig aansprekende figuren. Het is een wat uitgebluste sport. Met een provinciale glans, zelfs in Las Vegas. Dan is een curiosum als Foreman algauw een opsteker. Een ouderling in de ring: dat is lachen. Het is ook het zoveelste bewijs dat deze sporttak zichzelf niet respecteert. Een bijna vijftigjarige man, met een roemrijk verleden, die lijf en leden op het spel zet in een titelgevecht, het blijft pathetisch.

Jawel, Joop Zoetemelk was ook bijna veertig toen hij nog in de regenboogtrui rondreed, maar Joop was geboren met een oude kop en een oud lichaam. Dan wordt het beeld draaglijker. En ook: Joop sprak niet, dat scheelt in de slijtage. Ik moet er niet aan denken dat Leon van Bon tot zijn veertigste blijft meehengsten in het peloton. Adri van der Poel? Het is al een beetje gênant.

Mensen worden te oud, ook in de sport.

Nog steeds is Mohammed Ali qua stijl en temperament de mooiste sporter van deze eeuw. Hij onthulde in elk gevecht het wezen van competitie: de provocatie. Hij kon dansen als een derwisj, praten als een sjamaan. Ali had een natuurlijke superioriteit. Een staatsman. Maar ook hij is te lang doorgegaan, heeft te veel geïncasseerd. De laatste keer dat ik hem zag was tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Atlanta. De atleet pur sang was een nat washandje geworden met mooie, dode ogen.

George Foreman had niet de legendarische uitstraling van Ali. Maar hij was wel een icoon van het bokswereldje. De slagen die hij in 1973 aan Joe Frazier uitdeelde, blijven onvergetelijk. Ook zijn gevecht tegen Ali in Zaïre had een hoge spektakelwaarde, meer nog buiten de ring dan op het canvas. Twee wereldtitels en meer dan zestig profgevechten, het is een palmares om bij te sidderen. Juist daarom had iemand nu George Foreman tegen zichzelf in bescherming moeten nemen. In het Algemeen Dagblad zei de overjarige kampioen: 'Op je achtenveertigste ontleen je soms meer geluk aan het simpelweg aan een oorlelletje sabbelen dan aan neuken'. Dat is de taal van mannen die weten wat er in het leven te koop is. Waarom dan nog slaan en dansen - nou ja - als een paljas? Blijf toch liggen en bidden, meneer Foreman.

Boksen is een gekke sport. Voor- en tegenstanders verliezen zich graag in een ethische casuïstiek. Dat lijkt me te veel eer voor een lucratieve hobby. Zijn wielrennen (doping) en voetballen (Picornie) dan sporten van een hogere ethische orde? De uitgelokte crash van Schumacher in zijn strijd om de wereldtitel met Villeneuve was nauwelijks minder dan een aanslag. Ethiek in de sport is zo buigzaam als bamboeriet. Daar hoeven we verder niet gewichtig over te doen. De beursvloer strekt zich trouwens uit tot in de kleedkamer en de kantine.

Sport heeft wel vaker iets van zelfverbranding. Wat Marco van Basten ooit aan schoppen op zijn enkels heeft geïncasseerd was ook ver voorbij het vermogen van een zichzelf soignerende avondwandelaar. Van Basten heeft die keuze in volle bewustzijn gemaakt. Maar het blijft een lichte vorm van zelfdoding.

Ik heb niet een ethisch bezwaar tegen het feit dat George Foreman zich vanavond blootstelt aan een dreun die hem het licht in de ogen kan kosten. Een oude man zien lijden aan jongenskoorts, daar kan ik niet tegen.

    • Hugo Camps