Het is niet alles goud wat er blinkt

AMSTERDAM, 19 NOV. Doordat de markten vrezen dat verschillende centrale banken een deel van hun goudvoorraad zullen verkopen staat de goudprijs al langere tijd onder druk.

Afgelopen verslagweek daalde de goudprijs naar het laagste punt in twaalf jaar, circa 300 dollar per ounce, toen de Duitse centrale bank bekendmaakte een deel van haar goudvoorraad te verhuren op de termijnmarkt.

Toch zien we de daling van de goudprijs niet terug in de Weekstaat, de verkorte balans van de Nederlandsche Bank (DNB). De reden hiervoor is eenvoudig: de centrale bank herwaardeert haar goudvoorraad slechts eens in de drie jaar. Dit betekent dat het overgrote deel van de mutaties in de post 'waarderingsverschillen goud- en deviezen' ontstaat door wisselkoersbewegingen. Deze verslagweek zal de stijging van de dollar, met 3 cent naar 1,96 gulden, hebben bijgedragen aan de toename van deze post met 213 miljoen gulden.

De overige mutaties in de Weekstaat waren van geringere omvang. Per saldo resulteerde een verruiming van de geldmarkt met 120 miljoen gulden, zoals blijkt uit de mutatie van de post 'kasreserverekeningen'.

Deze ontstond onder andere door de afname van het aantal bankbiljetten in omloop (47 miljoen gulden), een royalere speciale belening (16 miljoen gulden) en de toename van de marginale voorschotten (21 miljoen gulden).

Afgelopen maandag, toen 74,3 procent van de lopende kasreserveperiode verstreken was, hadden de banken een 'besparing' van 1,7 procent opgebouwd. Op de geldmarkt liepen alle tarieven op, met uitzondering van het jaarstarief. Het driemaands AIBOR-tarief, de 'benchmark' van de Nederlandse geldmarkt, steeg met 7 basispunten het sterkst en noteert thans 3,79 procent.

De opwaartse bewegingen, die al enige tijd gaande zijn, worden mede veroorzaakt door de zogeheten EMU-convergentie. In de aanstaande Europese Monetaire Unie zullen de deelnemende landen één verzameling van officiële rentetarieven kennen. De geldmarktrentes van de verschillende landen zullen derhalve in grote lijnen ook gelijk zijn aan elkaar.

Rekening houdend met de conjuncturele opleving in Europa, betekent dit dat de rente in 'core-Europe' in ieder geval omhoog moet. In anticipatie hierop bewegen de Europese geldmarktrentes nu al in de richting van dit EMU-tarief.

Bron: ING Economisch Bureau