Blige verwaardigt zich maar af en toe tot doorleefde soul

Concert: Mary J. Blige. Gehoord: 17/11 Ahoy, Rotterdam.

Mary J. Blige mag dan de 'Queen of Hip Hop Soul' genoemd worden; ze is nog altijd van de straat. Haar street credibility is zelfs zo belangrijk dat ze een stukje straat uit haar geboortewijk The Bronx mee op tournee neemt, inclusief straatlantaarns en uitzicht op de skyline van New York.

De ingewikkelde podiumaankleding werd als reden opgegeven waarom het eerder aangekondigde optreden enkele weken moest worden uitgesteld. Van een vrijdag werd het een maandag en wellicht droeg dat eraan bij dat Ahoy gisteren maar half gevuld was, weliswaar met een enthousiast publiek dat lawaai maakte voor twee.

'Hip Hop Soul' is eigenlijk een veel betere benaming voor de muziek van Mary J. Blige dan de veelgehoorde stijlaanduiding r & b of 'arrenbie'. Met ouderwetse rhythm & blues heeft het niet zo veel te maken. Des te meer is het een mengeling van soul en hiphop, in die zin dat er met bezieling gezongen wordt op een hedendaagse beat en met een rapper als gangmaker. Meer dan haar gestroomlijnde collegaatjes Toni Braxton of En Vogue maakt Blige een rauwe vorm van r & b die op haar recente album Share My World nog nauwelijks is gladgestreken door het succes van de twee voorgaande cd's.

Mary J. Blige is bekend geworden om wat ze in werkelijkheid is: een tikkeltje ordinair maar waardig opvolgster van soulheldinnen als Aretha Franklin en Chaka Khan.

Vergeleken bij het vorige optreden, twee jaar geleden in het voorprogramma van Jodeci, bleek de 26-jarige Blige gegroeid als zangeres. Ze had geen moeite meer om de juiste toon te vinden en een achter de installatie verstopt zangtrio deed er alles aan om het vuur van de gospelmuziek in haar los te maken.

Niet dat Mary daar altijd oren naar had, want regelmatig hing ze lamlendig achterover in een regisseursstoel en liet ze nadrukkelijk blijken dat ze zo'n halfvolle zaal thuis niet gewend is. Haar dankwoord voor de onvoorwaardelijke steun van het Nederlandse publiek klonk alsof het uit een boekje werd opgezegd.

De verkleedpartijen waren er niet minder uitbundig om, van een satijnen kruippakje in stoer zwart leer en van een sneeuwwit discopak in een doorschijnende glitterjumpsuit. Een nieuwe Diana Ross of Whitney Houson zal Mary J. Blige niet snel worden, want achter de façade van glitter verschool zich een spoedig schorre straatmeid die het niets kon schelen dat haar billen uit haar hot pants puilden en die met haar gezellig mollige danseressen wellustig over het podium paradeerde. Zo lang als ze er zin in had, want na een opzwepende update van de 25 jaar oude Stylistics-hit You are everything was het na iets meer dan een uur abrupt voorbij en kon er met moeite een toegift af met de slijpsoulballade I'm missing you.

Juist omdat ze op de zeldzame geïnspireerde momenten zo'n doorleefde soulzangeres bleek te kunnen zijn, was het jammer dat Mary J. Blige nadrukkelijk liet merken dat het voor haar ook maar een doordeweekse avond was.

    • Jan Vollaard