Leonie Jansen over Female Factory

Female Factory met o.a. Rosie Flores (Texas), Busi Mhlongo (Zuid Afrika), Tshala Muana (Congo), Yuldus Usmanova (Oezbekistan) en Lilian Vieira (Brazilië): 26/11 De Meerse, Hoofddorp (try-out), 27/11 De Flint, Amersfoort, 29 en 30/11 Schouwburg, Gouda, 2/12 Schouwburg, Arnhem, 3/12 Luxor, Rotterdam, 4/12 Chassé, Breda, 6 t/m 10/12 Carré, Amsterdam.

“Ik ben gefascineerd door het verschijnsel crossover en dat is ook waar Female Factory muzikaal over gaat. De dertien zangeressen brengen ieder hun eigen achtergrond mee, van Congo tot Oezbekistan. Maar ze hebben gemeen dat ze allemaal popmuziek maken, geen volksmuziek. Voor het orkest, bestaande uit tien mannen, geldt hetzelfde: er zit bijvoorbeeld een Turkse saz-speler in, maar die speelt niet alleen traditioneel.

Leoni Jansen was na het doorlopen van de Kleinkunst Academie discjockey bij de VARA. Ook presenteerde ze het jeugdjournaal en een aantal NOS-muziekprogramma's waaronder Jansen & Co waarin ze zelf ook zong. De laatste jaren wordt ze steeds actiever als maker van theaterprogramma's. Met Adelheid Roosen bedacht ze in '95 het 'theaterconcert' Niet Gesnoeid waarin o.a. Karin Bloemen optrad. Het nieuwe programma Female Factory is hiervan het logische en grotere vervolg.

“Alles wordt in gezamenlijkheid besloten. Ik ben meer verantwoordelijk voor de muziek en Adelheid voor de regie, de 'feel' en de filosofie. Dat de serie eindigt en is opgehangen aan de Dag van de Mensenrechten bevalt ons zeer. Bij alle ellende in de wereld mag er ook nog wel eens iets worden gevierd. Die dertien vrouwen uit ons programma kunnen allemaal in vrijheid zingen en dat is een verheugend feit.

“De opzet is niet zangeres-liedje-zangeres af-volgende zangeres.

We streven naar iets collectiefs en zullen waarschijnlijk de hele avond alle dertien op het podium staan, nu eens als lead- dan weer als koorzangeres, Kwartetten, octetten, van alles is mogelijk. Mensen die 'Gesnoeid' hebben gezien, zullen zich er iets bij voor kunnen stellen.

“We zijn allemaal 'troupers', dat wil zeggen mensen die het spannend vinden om met anderen te werken, zelfs met mensen die ze helemaal niet kennen. Die instelling is ook hard nodig want alleen al de taalproblemen zijn gigantisch omdat alle zangeressen de lead in hun eigen landstaal zingen. De Bulgaarse Janka Rupkina schrijft daarom alle teksten fonetisch op en wij doen omgekeerd hetzelfde in de stukken waarin zij de hoofdrol speelt.

“Ik zing een liedje dat alleen door een oude Volendammer ooit op de plaat is gezet. Het heet ”t Minne' en staat op Chansons oubliées des Pays-Bas, een Franse cd die hier nooit is uitgebracht. 'Van fiedeliedom, van fiedeliedom', doet de zanger. Dan zegt hij: 'nee Mien, je moet niet meezingen'. Je hoort wat koffiekoppen rammelen en dan gaat-ie weer door.

“Onze bassist Toni Lameirinhas herkende er iets in. Volendam is de enige plaats in Nederland waar 'melismatisch' wordt gezongen, dat is met zo'n 'fliebeltje' erin, net als in de Portugese fado. We hebben het daarom ook in het Portugees vertaald en je zou zweren dat het daar vandaan komt. Het bevestigt nog eens een typisch Nederlands verschijnsel: wij zelf vinden het niks maar in het buitenland kickt men er op.”