Twintiger Wallis nu al klassiek

Voorstelling: Sop, door Sanne Wallis de Vries. Regie: Selma Susanna. Gezien: 14/11 in Klein Bellevue, Amsterdam. Aldaar t/m 22/11; tournee t/m 16/5. Inl. (020) 6264545.

Het gerucht dat Sanne Wallis de Vries een veelbelovend nieuw cabaret-talent is, doet al enige tijd de ronde. Vorig jaar won ze het Leids Cabaretfestival en diverse media hebben haar intussen al binnengehaald. Zo schrijft ze een maandelijkse column in het blad De Theatermaker en ze is presentatrice van het VPRO-programma Waskracht. Maar pas nu gisteravond haar eerste avondvullende theaterprogramma in première ging, weten we zeker of het gerucht juist was. Het was juist.

Met volstrekt vanzelfsprekend ogende flair speelt Sanne Wallis de Vries een fragmentarisch programma vol rake persiflages, rare observaties, ontsporende zinnetjes en slimme redeneringen - zo vol dat het bijna te veel van het goede wordt. In woord en gebaar weet ze een groot aantal zeer uiteenlopende types te typeren, van Leidse studentes tot volkse vrouwen, van een spiritistische goeroe tot een kwetsbaar zangeresje, en dat alles in een verbazingwekkend hoog tempo.

Mijn favoriet uit al die verschillende verschijningsvormen is een bejaarde variété-artieste die verlekkerd herinneringen ophaalt aan de oorlog, toen zij tenminste de moed had door te werken. Het is, met die gehaaide omkering van feiten en omstandigheden, een cabaret-nummer dat verdient klassiek te worden.

Boven alles is Sanne Wallis de Vries een begaafd comédienne, die er in deze debuutvoorstelling meteen al in slaagt het door haar gekozen theatergenre volledig naar haar hand te zetten. Ze past in de traditie, maar verjongt die tegelijk. En wat ik het meest hoopgevende van haar optreden vind, is dat ze de indruk wekt nog lang niet alles te hebben gezegd over de manier waarop een twintiger als zij het hedendaagse menselijk gedoe beziet. Er komt ongetwijfeld nog meer.