Nachtwaker

Plotseling was er buiten voor het zijraam een spinneweb, zonder spin. Toen het donker was geworden en ik de gordijnen ging sluiten, zat hij er. Midden in het web, met zijn rug naar ons toe. Op die rug was een groot wit kruis. 's Ochtends was hij weg, 's avonds was hij er weer.

Als ik er 's ochtends vroeg bij was, trof ik hem nog; als ik 's avonds bij het invallen van de duisternis kwam, was hij net gekomen en nog bezig de poten te strekken.

Overdag zat hij een eindje verder in een hoekje onder de dakrand. Slapend?

Het raam mocht natuurlijk niet open zolang 'Crossie' bij ons woonde. Ook de rommel (maaltijdrestanten?) op de vensterbank onder het web mocht niet worden opgeruimd.

Na een maand was hij plotseling verdwenen.

Af en toe denken we nog wel eens aan hem.

    • Hans Klein