Miljoenenfoutje

Iedere belastingbetaler heeft zich aan strikte termijnen te houden. Wie daar slordig mee omgaat, merkt dat meteen in de portemonnee. Voor de Belastingdienst gelden ook termijnen, maar daar moet wat soepeler mee worden omgesprongen, zo vindt men daar. Wie voor belastingbetalers streng is, moet dat ook voor zichzelf zijn, zo meent een multimiljonair die in een stevig conflict met de fiscus terecht was gekomen.

De strafrechter had de nu vijftig jarige man veroordeeld tot een boete van ruim 10.000 gulden, voor iets waar de betrokkene niet meer dan een schending van de formele regels in zag.

Zijn wraak zou zoet zijn toen ook de belastinginspecteur in de knoop kwam met de regels. De rijke ondernemer had in zijn aangiftebiljet voor de inkomstenbelasting had een inkomen van 9,5 miljoen gulden aangegeven. De voorlopige aanslag daarover had hij stipt op tijd betaald. De inspecteur kwam evenwel tot de conclusie dat dit inkomen in werkelijkheid ruim twee miljoen gulden hoger was. Dat leidde tot een briefje van de inspecteur aan de miljonair met de mededeling dat er een zogenaamde navorderingsaanslag was opgelegd. Die mededeling was in zoverre juist dat alle administratieve handelingen voor zo'n aanslag achter de rug waren. Maar door een slordigheid op het belastingkantoor ging de feitelijke aanslag niet op de post. Daar kwam men te laat achter. De wettelijke termijn waarbinnen een aanslag moet worden opgelegd, was al met enkele jaren verstreken.Daar moest men volgens de inspecteur niet te zwaar aan tillen, het geld moest toch binnenkomen. De Amsterdamse belastingrechter gaf hem daar gelijk in. Ook plaatsvervangend procureur-generaal Van Soest (een onafhankelijk adviseur van de Raad) vond de fout van de fiscus nog wel overkomelijk. Wat hem betreft moeten de miljoenen op tafel komen omdat de betrokkene tot in detail van de komende aanslag op de hoogte was. In hoogste instantie koos de Hoge Raad een andere koers. Een belastingaanslag is niet tijdig vastgesteld als ze niet daadwerkelijk is verzonden. Het aankondigen van een aanslag is niet voldoende. De slordigheid op het belastingkantoor kan de schatkist nog enkele miljoenen meer kosten. De vermogende belastingbetaler heeft nu de smaak te pakken van het inwrijven van de fiscale nalatigheid. Hij wil ook gebruik maken van de mogelijkheid om de al eerder betaalde miljoenen terug te vorderen.