Hollands Dagboek; Frans Zuiderhoek

Frans Zuiderhoek (43) is sinds 1973 werkzaam bij de politie. Hij werkt nu bij het Korps Landelijke Politie Diensten. Hij is benoemd tot dagelijks leider van het Video Registratie Onopvallende Surveillance-team dat, tot 1 januari nog bij wijze van proef, optreedt tegen wegpiraten. Zuiderhoek en zijn vrouw Sylvia hebben twee zonen, Ditmar en Rogier.

Dinsdag 4 november

Om 07.15 uur gaat de wekker. Sylvia is al naar haar werk, ik maak Ditmar en Rogier wakker en zorg dat ze op tijd op school zijn. Na een zoen en een aai fiets ik door naar het kantoor van het Korps Landelijke Politie Diensten. Het valt mij iedere keer op dat ik met de fiets sneller het dorp uit ben dan andere vaders en moeders die hun kinderen met de auto naar school hebben gebracht. Ik ga eerst even langs bij de afdeling voorlichting om de laatste instructies te vernemen voor de Hongaarse gasten die ik vanmorgen heb.

Om 09.15 uur arriveren de zes Hongaarse politieagenten, die ik aan de hand van videobeelden kan uitleggen hoe wij optreden tegen de Nederlandse automobilist. Met een speciaal team van 26 man en negen onopvallende politieauto's, voorzien van videoregistratieapparatuur, rijden we over de snelwegen. We heten het VROS-team (Video Registratie Onopvallende Surveillance). Het uitgangspunt is het aanpakken van de ergernis top-10 van de Nederlandse weggebruiker: kleven, te langs links rijden, rechts inhalen, misbruik van vluchtstrook, voeren van onjuiste verlichting, krant-kaart-boek lezen, telefoneren tijdens het rijden, met alle gevolgen van dien.

De Hongaarse collega's hebben ook videoauto's, met voor èn achter een camera. Zij zijn zeer verbaasd dat we in 99 van 100 gevallen geen ruzie krijgen met de weggebruikers. Na wat uitwisseling van voor mij onleesbare visitekaartjes vertrekken mijn gasten met een busje naar een milieucontrole in het zuiden van het land.

Later rijden we over de A12. We hebben de nieuwste video-auto van een onbekend Japans merk bij ons en worden ingehaald door een medewerker van bakker BART, hetgeen levensgroot aan alle zijden van de auto is geplakt. Het valt ons op dat de man in de auto zit als had hij achter een groot bureau plaatsgenomen. Zijn rechterarm ligt nonchalant over de passagiersstoel. In zijn linkerhand houdt hij een A4-tje vast en een sigaret. Hij stuurt waarschijnlijk met zijn pink. De man zit druk te praten en is kennelijk aan het telefoneren. De gordel hangt er los bij, want die draag je niet op kantoor en hij rijdt zo met een gangetje van 120 kilometer per uur op ongeveer drie meter achter zijn voorligger.

Na geconfronteerd te zijn met de bekeuring en de beelden is eigenlijk zijn grootste teleurstelling dat deze beelden niet worden vertoond in 'Blik op de Weg' - dan kon hij namelijk nog wat reclame maken voor zijn baas.

Woensdag

Ik hoef vandaag pas om 15.00 uur te beginnen. Sylvia is vrij en brengt Ditmar en Rogier naar school, zodat ik een beetje kan uitslapen. 's Ochtends een beetje geklust en gestudeerd (assurantie-B). De avondspits samen met een ander koppel in een video-auto doorgebracht op de A2 bij Nieuwegein. We dachten dat we het vluchtstrook-rijden aardig onder controle hadden, maar ondanks het regelmatige toezicht aldaar noteren we er samen toch nog acht. Toch zonde van die 280 gulden per overtreding, want de tijdwinst is gering en het risico en de ergernis onaanvaardbaar hoog.

's Avonds is het opmerkelijk rustig, kennelijk door de Champions League. We bekeuren nog een bestuurder van twintig jaar die al veertien dagen zijn rijbewijs heeft en met een vaartje van 160 km per uur zijn komst aankondigt met verkeerd afgestelde breedstralers.

Ook de bestuurder van een trekker met oplegger die zijn collega-truckers vlot voorbij zoeft, is niet verbaasd dat hij tegen de lamp loopt voor het niet juist werken van de begrenzer van zijn truck. Om 23.00 uur nog wat morele steun gegeven aan collega's die terugkwamen van een familie, bij wie zij nazorg hadden gedaan in verband met een verkeersslachtoffer. Rond middernacht ben ik thuis. Ik heb op mijn werk nog even gedoucht, want we zitten thuis midden in de verbouwing van de badkamer.

Donderdag

Vandaag heb ik een afspraak met een studente aan de school voor de journalistiek. Om 09.50 uur zou ik haar van het station afhalen. Om 10.15 uur nog geen dame aan het station met een camera of iets wat daar op leek. Op dat moment hoor ik op de mobilofoon dat er zojuist bij de Texaco Bunnik een gestolen auto is weggereden, waarvan de bestuurder heeft getankt zonder te betalen. Ik meld mij en vat post bij de oprit Driebergen. Ondanks de hoeveelheid politievoertuigen in de omgeving weet de dader met auto te ontkomen.

Op de weg terug naar het station meldt de mobilofonist mijn gast aan op het station. Eerst een rondje met de video-auto en dan het interview lijkt ons het handigste. Bij Utrecht heeft onze Ford Mondeo moeite om een motorrijder bij te houden. Ik voorspel dat hij het op de A2 rustiger aan zal doen wegens de daar aanwezige trajectcontrole, doch hier trekt hij zich niets van aan.

Daar waar hij een gaatje ziet gaat hij rechts voorbij en hij houdt het gas flink open. Ter hoogte van Vinkeveen aanschouwt de motorrijder het bordje 'Volgen Politie' en gaat mee naar de afrit. Aan de hand van de videobeelden uitgelegd dat met name de wijze waarop hij rechts inhaalt, zijn kwetsbaarheid als motorrijder aanzienlijk verhoogt. Maaike vindt het wel sneu voor de man, want zij realiseert zich dat hij door haar toedoen 370 gulden armer is geworden. Aan de andere kant is ze weer blij want ze heeft de staandehouding prachtig in beeld kunnen brengen.

Na het avondeten komt de loodgieter vertellen dat ons badkamermeubel vast zit in de staking in Frankrijk.

Vrijdag

Extra vroeg opgestaan voor een verkooptraining in Hilversum. Driebergen-Hilversum vergt 25 minuten en in Hilversum ben ik ook nog eens 25 minuten kwijt in de verkeersdrukte. We leren van de trainer dat we met ons onbewuste gedrag bewust om kunnen gaan, om zo het onbewuste gedrag van de klant gunstig te beïnvloeden hetgeen ons het beoogde resultaat op zal leveren.

De rest van de middag besteed aan het grotendeels opruimen van de troep in en rond de nieuwe badkamer. We kunnen vandaag weer voor het eerst in bad na vier weken! 's Avonds alleen met de jongens gegeten, want Sylvia is weg met haar vriendinnen.

Zaterdag

Vanochtend met de jongens gehockeyd. Ditmar verliest van Houten met 6-1 en Rogier traint bij de benjamins. In huis wat herstelwerkzaamheden verricht naar aanleiding van de verbouwing en 's middags met het gezin gewandeld in een van de bossen van 'Het Utrechts Landschap' bij Austerlitz. 's Avonds pannenkoeken gebakken en gelijk met de jongens naar bed, want om 23.00 uur begint de nachtdienst en ik probeer wat voor te slapen.

Het is meteen raak bij Bunnik. We volgen een sportief autootje en dat rijdt door de wegversmalling met ruim 130 kilometer per uur, terwijl slechts 90 is toegestaan. Tijdens de staandehouding blaast de bestuurder een 'A', hetgeen nader onderzoek aan het ademanalyseapparaat op het bureau inhoudt. De uitslag is goed voor een politietransactie van 350 gulden en daarbij 300 gulden voor de snelheid. “Ik had beter een taxi kunnen nemen, dan was ik goedkoper uit geweest”, merkt de verdachte nuchter op.

Zondag

De rest van de nacht is het rustig, ook door het slechte weer. Rond het middaguur opgestaan, wat gegeten en 's middags met Syl en de jongens naar Utrecht gegaan voor een bezoek aan het Nationaal Museum 'Van Speelklok tot Pierement'. Daar word je weer met de neus op de feiten gedrukt: vroeger was er toch wel wat meer ruimte voor fantasie en werd niet alles in een jachtig bestaan in hapklare brokken voorgeschoteld. 's Avonds nog even geslapen voor de tweede nachtdienst.

Maandag

Rond 03.00 uur krijgen we een melding van een ongeval. Op de A12 ligt een vrachtauto dwars over de rijksweg. Wonder boven wonder zijn er geen andere auto's bij betrokken. Tijdens de takelwerkzaamheden wordt het verkeer via een rijstrook geleid. Plotseling komt een collega van de regio naar me toegerend:“Daar gaat die overvaller!”

Binnen enkele minuten zitten we achter de betreffende VW, waarvan de inzittende een overval heeft gepleegd op een tankstation. De collega geeft via de mob onze positie door en we horen dat er assistentie onderweg is. Omdat wij in de haast geen kogelvrije vesten hebben kunnen aantrekken, besluiten we om alleen te blijven volgen. Af en toe rijdt de VW 180 kilometer per uur.

Hij neemt een afslag met een haakse bocht, waardoor hij een slip maakt van 360 graden. Op de provinciale weg wordt de VW door de regio klemgereden en de verdachten aangehouden. Op de achterbank ligt inderdaad nog het gaspistool waarmee de overval is gepleegd. Al met al een mooie samenwerking.

Na deze nachtdienst word ik rond 12 uur wakker van geboor en gehak. De verwarmingsmonteur zou de radiator vandaag in de badkamer ophangen, maar volgens mij horen deze geluiden daar niet echt bij. Angstig sta ik op om te kijken wat er van de badkamer over is, die toch redelijk zijn voltooiing nadert. Gelukkig zitten alle tegels nog op hun plaats en blijkt dat de buurman driftig bezig is aan zijn kant van de muur.

Dinsdag

Een dagje vrij. 's Ochtends wat gesquasht en 's middags gewinkeld, 's avonds gestudeerd.

Woensdag 12 november

Ik draai alleen even de ochtendspits mee. Het is donker, nat en het heeft die nacht licht gevroren. Op de A27 rijd ik over een parkeerplaats en zie daar een zwarte Audi 100 staan. Voor de rest is de parkeerplaats leeg. Achter het stuur ligt een man te slapen. Ik ga op ongeveer dertig meter achter deze auto staan, zodat de man niet kan zien dat ik in een opvallende politieauto rijd. Via de meldkamer vraag ik het kenteken op: deze Audi blijkt als 'ontvreemd' geregistreerd te staan. Op hetzelfde moment begint de auto te rijden.

Ik blijf de Audi volgen en vraag om assistentie. Even later verlaat de Audi de autosnelweg en duikt een woonwijk in. In deze woonwijk raak ik de auto kwijt omdat hij net om een geparkeerde vrachtauto heen schiet en ik niet mee kan door tegenliggers. Als ik verder ga, blijkt dat de woonwijk doodloopt en op een woonerfje komt mij een auto tegemoet. Het is nog steeds donker en zie pas op het laatste moment dat het de Audi is die ik zojuist had achtervolgd. Passeren is niet mogelijk omdat de straat daarvoor te nauw is.

We brengen allebei de auto tot stilstand en ik stap achter de deur uit met de McLight op de bestuurder van de Audi gericht. Hierdoor raakt hij verblind en kan ik hem uit de auto praten. In afwachting van de assistentie laat ik hem met de handen op het hoofd de andere richting uit kijken.

Op dat moment komt er uit een van de woningen van het hofje een man naar buiten die nietsvermoedend naar zijn werk wil gaan. Ik verzoek de man nog even terug te gaan. Achter mij hoor ik een man zeggen: “Moet die meneer geen jas aan?” De Audi-bestuurder was slechts gekleed in een T-shirt en het was nog steeds erg fris. “Deze man heeft die auto gestolen en dit hoort er allemaal bij”, maak ik de toeschouwer duidelijk. “Maar als u wilt helpen, dan mag u de zaklamp wel even vasthouden.” Hiertoe is hij niet bereid, maar ik zie wel dat de boef inmiddels staat te rillen. Dit is het moment om de handboeien aan te leggen. Nadat ik hem heb geboeid en gefouilleerd zet ik 'm achter in de surveillancewagen.

De assistentie is inmiddels gearriveerd en de recherche neemt na een proces-verbaal van aanhouding de zaak van mij over. Het is een bekende van hen en ze zijn met een groot aantal autodiefstallen bezig, die mogelijk met deze zaak verband hielden. Bij het fouilleren tref ik in de binnenzak een scanner aan met een klein koptelefoontje. Op deze scanner zijn alle politiezenders te beluisteren en mijn berichtgeving had de man kennelijk wakker geschud.

's Avonds bij het eten zegt de jongste: “Hoe ga je eigenlijk op de foto? Met een revolver al draaiend om je vinger?” Het tekenprogramma van Lucky Luke op de computer levert misschien toch meer fantasie op dan je denkt.