Heimwee naar Taco's corner

De hockeyers van landskampioen Amsterdam bezetten na tien speelronden de achtste plaats in de hoofdklasse. Over een gebrek aan discipline, verstoorde verhoudingen en de heimwee naar Taco.

AMSTELVEEN, 15 NOV. Bij Kampong leidden zijn kritische op- en aanmerkingen vier jaar geleden tot een voortijdige breuk met de club uit Utrecht. Bij landskampioen Amsterdam vervulde hij de afgelopen dagen de rol van boeman en zagen medespelers hem ook liever gaan dan komen. Hockeyer Jacques Brinkman wil “altijd zo enorm graag winnen” dat hij weigert een blad voor de mond te nemen. “Ik kan een vreselijk lastig mannetje zijn als ik zie dat sommigen er met de pet naar gooien.”

Zondag leed Amsterdam een beschamende nederlaag tegen nieuwkomer Hurley (3-2) en Brinkman, zelf ook ver verwijderd van de grootse vorm, deed na afloop zijn beklag. “Sommige spelers zijn jaloers op Marten Eikelboom en mij omdat wij regelmatig in het middelpunt van de belangstelling staan én vaak zeggen hoe het zou moeten”, sprak de 31-jarige middenvelder. “Dat trekken een aantal spelers niet. Het onderlinge vertrouwen wordt hierdoor ondermijnd en dat werkt averechts op onze resultaten.”

Het was niet de eerste keer dat Brinkman zijn ploeggenoten onder vuur nam. Tijdens de trainingen constateerde hij de laatste weken een schrijnend gebrek aan discipline. “Iedereen liep maar een beetje aan te klooien en verscheen pas op de training als het zo uitkwam. Bijbaantjes en bezoekjes aan opa en oma waren belangrijker. Als je er wat van zei, volgden eindeloze discussies of begonnen ze te schelden en met sticks te gooien. Niemand accepteerde wat van de ander.”

De dubbele nederlaag van afgelopen weekeinde, zaterdag tegen HCKZ (2-3) en een dag later tegen Hurley, kwam voor Brinkman niet als een verrassing. “Een wedstrijd winnen begint buiten het veld. Wie het daar laat versloffen en het biertje-na-afloop belangrijker vindt, krijgt op zondag de rekening gepresenteerd.”

Na tien speelronden bezet Amsterdam de achtste plaats op de ranglijst, slechts vier plaatsen verwijderd van hekkensluiter Pinoké. De laatste overwinning dateert van 28 september toen Bloemendaal met 5-3 opzij werd gezet. Het elftal is dolende en gaat gebukt onder een gebrek aan zelfvertrouwen. Het duel van morgen, als het bescheiden Tilburg op bezoek komt, heet in de wandelgangen plotseling een 'wedstrijd van de waarheid'.

Daags na het verlies tegen Hurley nam Brinkman het initiatief tot een groepsgesprek. “Om het gevaar van tweespalt de kop in te drukken.” Vier steunpilaren (aanvoerder Bas Nieuwe Weme, verdediger Rogier van t Hek, spits Marten Eikelboom en doelman Bart Looije) en coach Jack Holtman schoven dinsdag aan voor een crisisberaad. Harde woorden bleven uit, maar Brinkman constateerde opgelucht dat hij “gelukkig niet meer de enige is die beseft dat het roer drastisch om moet”.

Besloten werd om de discipline aan te halen en het tactische strijdplan aan te passen. “Iedereen moet weer vrezen voor zijn plaats”, in de woorden van coach Holtman. Rechterspits Nieuwe Weme speelt voortaan centraal op het middenveld, in de rug gesteund door Peter Windt die zijn positie als linkermiddenvelder af moet staan aan werkezel Erik Gerritsen. Voor jeugdinternational Frank Rutgers is geen plaats meer in het elftal van Holtman, die erkent dat hij de laatste weken te veel heeft gegoocheld met de opstelling. “Ik had meer duidelijkheid moeten verschaffen, want het blijkt dat de meesten zich geen raad te weten met de eigen verantwoordelijkheid die ik van ze verlang.”

Aanvoerder Nieuwe Weme wijt de terugval aan de gemakzucht die na het behalen van de landstitel de selectie is binnengeslopen. “Heel menselijk, maar wel gevaarlijk.” Brinkman gaat een stap verder en bespeurt een gebrek aan respect voor de routiniers. “Sommige spelers willen meer dan ze kunnen en denken een paar stappen over te kunnen slaan. Het resultaat is los zand.”

Ook coach Holtman signaleert een mentaliteitsverandering. “Sommige jongens weten hun plaats niet meer. In de topsport heb je mensen die op een gegeven moment de bal moeten hebben en mensen die de ballen aan moeten geven. Die balans is momenteel zoek bij ons”, aldus de 36-jarige trainer die anderhalf jaar geleden Joep Brenninkmeijer opvolgde.

De verstoorde verhoudingen zijn mede het gevolg van het vertrek van Taco van den Honert, de oud-international die afgelopen seizoen een punt zette achter zijn carrière. Holtman: “Werken voor Taco kostte niemand enige moeite. Hij hielp de ploeg over het dode punt heen. Of door een beslissende assist of door een rake corner.”

Van den Honert, de middenvelder met de geniale ingevingen en de gevreesde sleeppush, was elk jaar goed voor circa dertig doelpunten. Dit seizoen is de strafcorner het domein van Robin de Vries, een onervaren jeugdspeler die tot dusverre slechts twee keer raak pushte vanaf de rand van de cirkel. Holtman zegt zich nog geen zorgen te maken over de haperende strafcorner, maar sluit een rentree van Van den Honert niet uit. “Al zal ik geen druk op hem uitoefenen.”

    • Mark Hoogstad