Opinie

    • Youp van ’t Hek

Fax aan Henk van der Meijden

Henk, Heel hartelijk bedankt voor je werkelijk ontroerende interview met onze nationale pechprins Marco Bakker. Afgelopen dinsdag kon ik De Telegraaf niet in de kiosk laten liggen en ik was dan ook een van de eerste die de door jou opgetekende woorden van onze ongeluksbariton verorberde.

Heerlijk was het. Ook die smaakvolle foto die je op de voorpagina hebt laten zetten getuigt van een hoge graad van beschaving. Ik weet zeker dat de familie van de omgekomen mevrouw Mesker ook heel blij was met dit aangename stukje medeleven. Zo droevig als die Willeke van Ammelrooy kan kijken. Dan zie je dat je te maken hebt met een topactrice. Zeg je tegen haar: 'Kijk eens geil' dan kijkt ze geil en als je zegt: 'Kijk verdrietig' dan kijkt ze ook verdrietig.

En Marco zelf maakte ook een schitterend ontroerde indruk. Hij is niet alleen een groot zanger, maar ook een fantastische acteur! Het was Pinkerton na de harakiri van Butterfly achter het kamerscherm, Rodolfo in La Bohème na de dood van Mimi of misschien keek hij nog meer als Rigoletto na het heengaan van zijn dochter Gilda. De telefoon zal dinsdagochtend bij zijn impresario gerinkeld hebben. Alle intendanten van Covent Garden tot de New Yorkse Metropolitan proberen onze brave pechbard voor de komende jaren vast te leggen. Wat was ik graag getuige van die fotosessie geweest. Hoe leg je aan de lezers van de krant van wakker Nederland uit wat intens verdriet is? Dat is best moeilijk. Heeft de fotograaf een aantal lokaties gekozen? Randje kerkhof of terug naar de Arena? Op welk moment beslis je dat je het verdriet van de Bakkertjes zo close mogelijk in beeld wilt brengen? Op de foto leunde Willeke tegen Marco aan, maar andersom was natuurlijk ook een optie geweest. Dus dat Willeke ook in deze loodzware tijden zijn steun en toeverlaat is. Niet alleen in goede tijden, maar ook in slechte tijden!!! Dat is een huwelijk!

Wie heeft overigens het iniatief voor dit gesprek genomen? Jij? Heb jij hem op vaderlijke toon gebeld en aangeboden om hem te rehabiliteren? Of belt Marco jou in zo'n geval? Ik vraag me altijd af hoe dat gaat in jullie kringen! En hebben jullie het telefonisch afgehandeld of ben je even bij hem langs gegaan. Dit vraag ik omdat je hem niet helemaal goed verstaan hebt.

Jij vroeg aan hem: 'Hoeveel had jij gedronken?'

En toen zei Marco: 'Anderhalf vaasje.'

Maar jij verstond: Anderhalf glaasje.

Dat is de reden dat ik mijn interviews altijd nog een keer nalees voor men ze mag publiceren. Voor je het weet sluipen dit soort fouten erin en krijg je daarna het hele land over je heen.

De mooiste tekst van Marco vond ik dat hij toch weer moest gaan optreden, want hij kan het publiek niet in de steek laten. Dit stukje hangt bij ons uitvergroot op het toilet.

Waarom ik je deze fax stuur is om je oprecht te complimenteren met je durf. Normale journalisten hadden deze reportage nooit durven plaatsen. Die hadden Marco heel laf in bescherming genomen. Die hadden tegen hem gezegd dat dit soort leugens de zaak alleen maar zouden verergeren. Dat er ook nog nabestaanden van het slachtoffer zijn, die je er extra veel pijn mee doet. Paniekvoetbal is nooit goed en leidt bijna altijd tot een penalty. Maar jij doet dat zo goed. Jij geeft zo'n man echt een kans en je scoort. En wat ik zo in je waardeer is dat je echt begaan bent met het lot van onze operettesmoking. Echt fantastisch. Jammer dat de rest van jullie redactie onze held daarna tot op zijn veters heeft afgefikt. Het getuigt van weinig samenhorigheid binnen jullie gelederen.

Beste Henk, nogmaals dank voor het fijne, onthullende en menselijke interview en jou is iets gelukt wat nog niemand gelukt is. Ik ben van de drank af. Niet uit angst voor een ongeluk, maar uit angst voor zo'n stukje van jou.

Het ga je goed en als je Marco spreekt, zeg dan tegen hem dat het Parijse hotel Ritz nog steeds een opvolger voor die meneer Paul zoekt.

Met oprechte hoogachting

YOUP VAN 'T HEK

    • Youp van ’t Hek