Bestaansvolume (4)

Uit niets in Hoflands epistel (Z 8 nov.) blijkt enige echte betrokkenheid met de slachtoffers rondom en in deze lawaaihel Schiphol. Kennelijk valt het hem, bij gebrek aan inlevingsvermogen, zwaar te overwegen of er misschien een moment bestaat of is gekomen waarop de keus voor een normale leefomgeving moet worden gemaakt.

Een keus voor het milieu, zo men wil, gemaakt door vooral liberale (conservatief-kapitalistische) politici en gerenommeerde kranten. In plaats daarvan schrijft hij een flauw verhaal waarin hij korte, vrijwillige onderwerping aan een overdosis geluid door vliegtuigspotters en discogangers vergelijkt met het continue opgedrongen helse kabaal door vlieg- en autoverkeer, dag in dag dag uit, nacht in nacht uit. Voor Hofland is er geen enkel verschil en moeten de mensen vooral klagen. Het helpt niet, maar is goed voor hen. Als oplossing ziet hij de segregatie van het Nederlandse volk, waar het de vlucht voor milieu-ellende betreft. Hij heeft gelijk. De segregatie namelijk van arm en rijk, dat wil zeggen zij die de opgedrongen milieu-ellende niet kunnen ontlopen en zij die dat door hun rijkdom wel kunnen. Fijn toch, zo'n oplossing? En bovendien liberaal rechtvaardig.

    • D. Moeliker