Saddam...

HET PAPIER WAAROP de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn resoluties schrijft is geduldig. In vier opeenvolgende verklaringen - de laatste vannacht - wordt Irak veroordeeld, tot de orde geroepen en gedreigd met, overigens nauwelijks gespecificeerde, maatregelen als het niet bijtijds tot inkeer komt.

Het maakt allemaal geen indruk op Saddam Hussein. Gisteren nog gaf hij gevolg aan zijn aankondiging de Amerikaanse leden van de inspectieteams van de Volkerenorganisatie het land uit te zetten. Vanmorgen volgden de andere inspecteurs, op last van hun directe chef. Deze weigerde discriminatie binnen zijn team te aanvaarden. De booswicht in de straat kan niet worden toegestaan de leden van het arrestatieteam te selecteren.

Inspectie van de laboratoria en installaties voor de aanmaak van massavernietigingswapens is nu onmogelijk geworden. Daarmee onderscheidt de crisis zich van haar voorgangsters. In de curatele over Irak is een waterscheiding bereikt. Op de Golfoorlog van 1991 was een pakket strafmaatregelen gevolgd wegens de verovering, brandschatting en plundering van Koeweit. Militaire en economische sancties en de gedwongen vernietiging van nucleaire, chemische, bacteriologische en raketwapens moesten Irak terugvoeren binnen de internationale orde. Nu de controle op die vernietiging praktisch heeft opgehouden te bestaan, dreigen ook de sancties hun betekenis te verliezen. Saddam laat zich door deze middelen eenvoudig niet dwingen en intimideren.

DE VRAAG IS: wat nu? De regering-Clinton neigt naar een strafexpeditie, vermoedelijk met kruisraketten. Maar het is onduidelijk wat daarmee kan worden bereikt. De VS beschikken in het Midden-Oosten niet bij benadering over het militaire vermogen dat zij daar zeven jaar geleden wisten te mobiliseren. Voor een expeditie als destijds ontbreken bovendien de aanleiding en de internationale en vermoedelijk ook de binnenlandse steun. Zelfs een kleinschalige operatie stuit op verzet van landen als Frankrijk, Rusland, China en Egypte. Dat is de reden voor de vaagheid van de uitspraken van de Veiligheidsraad wanneer het om verdere tegen Saddam te nemen stappen gaat en dat is ook de reden waarom vannacht een nieuwe resolutie van de raad onhaalbaar bleef en een verklaring van de voorzitter de onderlinge onenigheid moest verbloemen.