Afserveren

'Sapristi!', moet Bernard de Montferrand, de Franse ambassadeur in Nederland, gedacht hebben. De ambassadeur organiseerde vorige week een buffet-lunch voor de Nederlandse pers in zijn residentie aan de Haagse Asserlaan.

Inzet: het Franse investeringsklimaat. Frankrijk is de tweede markt in Europa, maar op het lijstje landen waar Nederland zaken mee doet, staat het slechts op de vierde plaats. Daar moet verandering in komen, dacht Montferrand.

Aan de kwaliteit van de wijn en de sprekers lag het niet, maar de timing was desastreus. De aanleiding voor de lunch was al achterhaald voordat de obers het voorgerecht opdienden. Het was zeker niet de bedoeling dat de lunch, die al enkele weken vaststond, zich zou afspelen tegen de achtergrond van de wegblokkades die de Franse truckchaffeurs maandag opwierpen.

Terwijl de sprekers aan de Asserlaan de centrale positie en goede infrastructuur van Frankrijk de hemel in prezen, legden hun landgenoten het Europese transportsysteem lam.

Of de duivel er mee speelde schoof de Franse regering een dag vóór de perslunch Jean-Claude Trichet naar voren als kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Centrale Bank.

Een streep door de rekening van Nederland, dat rekende op een soepele toewijzing van de post aan Wim Duisenberg.

Het Franse investeringsklimaat kon worden afgeserveerd. Het journaille was nog maar in drie dingen geïnteresseerd: blokkades, Trichet en eten.

De frustratie was Montferrand nauwelijks aan te zien. Een diplomaat laat zich niet kennen. Wat is Frans voor Even Apeldoorn bellen?

    • Mathijs Smit