Studielast (2)

In de krant van 5 november spreken een vader en een moeder zich uit over de eigen bijdrage met betrekking tot de studie van hun kinderen : “maar voor de opleiding van onze kinderen hebben we alles over, dat is een traditie in onze familie”.

Eigenlijk een normale, gezonde opstelling, maar toch één om blij over te zijn. 'Onbegrijpelijk' vinden zij de ouder(s) die weigeren bij te dragen aan de studie van hun kind naar draagkracht.

Maar daar lopen er meer van rond dan men vermoedt, het staat ze ook niet op het voorhoofd geschreven. Hoewel dat wel eens erg goed zou zijn. In Amerika worden portretten van de zich onder zijn/haar bijdrageplicht uitknijpende ouder op melkpakken getoond. In Nederland moet de van de ouderlijke bijdrage verstoken student een pijnlijke, langdurige procedure starten, de hardheidsclausule, om voldoende studiefinanciering te mogen ontvangen om zijn/haar kans op een goedbetaalde baan voor later niet al in de kiem te moeten smoren.

Helaas hebben de media nog steeds weinig aandacht geschonken aan deze stille groep. Stil en al wat geschonden, want je praat er niet graag over dat je draagkrachtige ouder het niet voor jou over heeft om je te steunen bij de opbouw van je maatschappelijke leven.

    • M. Meester