Ook als clown maakt Sampras valse start

HANNOVER, 12 NOV. Pete Sampras die een lijnrechter op zijn knieën smeekt een beslissing te herzien - de beste tennisser aller tijden probeerde gisteren als clown zijn gezicht te redden. De Amerikaanse nummer één haalde op de eerste dag van het WK tennis in Hannover noodgedwongen de trukendoos open. Maar Carlos Moya liet zich niet van de wijs brengen door het acteerwerk van de regerend wereldkampioen. Op gedecideerde wijze won de Spanjaard de openingspartij met 6-3, 6-7 en 6-2.

Na afloop van het bijna twee uur durende duel was Sampras nog steeds zichzelf niet. De regerend wereldkampioen, doorgaans de nuchterheid zelve, putte zich uit in excuses. De baan was te langzaam, de ballen te zwaar, de bespanning van zijn rackets niet in orde en zelfs de geluidsinstallatie in de persruimte deugde niet. “Dit is niet de start die ik wilde”, zei Sampras. “Maar de drie keer dat ik dit toernooi won, verloor ik altijd een groepswedstrijd. Het is dus nog niet voorbij.” De Amerikaan kan zijn titel echter alleen nog prolongeren als hij zijn laatste twee groepsduels tegen Rafter en Rusedski wint. Een zware opgave, want in hun onderlinge duel bewezen de Australiër en de Brit gisteravond in grote vorm te steken.

Sampras werd maandag in Hannover nog verwelkomd als de uitgesproken favoriet. In Parijs stelde hij tien dagen geleden met zijn zevende toernooizege van het seizoen zijn nummer-één-positie voor het vijfde jaar op rij reeds veilig, een evenaring van het record van zijn landgenoot Jimmy Connors. “Ik heb de crash overleefd”, zei Sampras zelfverzekerd. “Er zijn zoveel nieuwe spelers gekomen, maar ik sta nog steeds aan de top.”

Behalve Roland Garros won Sampras in zijn carrière alles wat er te winnen valt.Geld kan voor de Amerikaan ook geen drijfveer meer zijn. In Hannover overschreed hij deze week als eerste tennisser de grens van 30 miljoen dollar prijzengeld. Maar verzadigd, zoals Michael Stich en Boris Becker, is de 26-jarige Amerikaan beslist niet. Björn Borg stopte op die leeftijd, maar Sampras is van plan nog jaren door te gaan. “Ik geniet van het spel, van de strijd, van overwinningen. Grandslamzeges, de nummer één zijn, dat is mijn motivatie. Als ik straks op mijn carrière terugkijk, wil ik nergens spijt van hebben.”

Maar tegen Moya gaf Sampras gisteren nauwelijks blijk van strijdlust en spelvreugde. De Amerikaan had duidelijk een offday. Hij sjokte over de baan, ruziede met zijn rackets en werd op alle terreinen overvleugeld door Moya, die revanche nam voor de nederlaag in de finale van de Open Australische kampioenschappen. De Spanjaard serveerde beter, sloeg meer winners en trok met zijn zwiepende forehands steeds het initiatief naar zich toe. Een genot waren de oogstrelende backhandlobs waarmee hij zijn tegenstander een paar keer te kijk zette. Maar meestal kon de Spanjaard de fouten van Sampras (vijftig in totaal) afwachten.

In de tweede set verspeelde Moya op 6-5 twee matchpoints en sleepte Sampras in de tiebreak met 7-4 zowaar nog een derde set uit het vuur. Daarin scheelde het weinig of de Amerikaan werd ten overstaan van 15.000 toeschouwers vernederd. Op 5-0 verloor Moya echter zijn service en kon Sampras het gezichtsverlies uiteindelijk beperken tot 6-2, pas zijn elfde nederlaag van het seizoen.

Moya trok gisteren profijt van de afwezigheid van Boris Becker. De afgelopen jaren deed de WK-organisatie alles om tegemoet te komen aan de wensen van de Duitse publiekslieveling. Jaar in jaar uit klaagden de andere WK-deelnemers over de razendsnelle ondergrond waar Becker zich zo thuis op voelde. Pas nu Becker slechts aanwezig is op een mini-zeppelin die door de tennishal vliegt ('Wo ist Boris?'), is de hardcourtbaan veel stroever gemaakt. De service is daardoor minder dominant, de ballen stuiten hoger op en baseliners als Moya hebben meer tijd om na te denken over hun slagen. Voor het eerst zijn op het WK ook rally's te zien.

Moya versloeg Sampras deze week in Hannover ook al in een oefenpartij. “Maar bij de training is hij een totaal andere speler”, bagatelliseerde de 21-jarige Spanjaard die overwinning. “In een wedstrijd is Sampras altijd Sampras, ook als hij niet zijn beste tennis speelt. Maar ik voelde dat ik op deze trage baan kansen zou hebben.”

Na het onverwachte verlies van de tweede set had de Spanjaard in de eerste game van de derde set moed geput uit de theatrale knieval van zijn tegenstander. “Meestal verlies ik mijn hoofd als ik op zo'n knullige manier matchpoints verspeel. Maar toen ik Sampras zo bezig zag met die lijnrechter, wist ik dat het goed zat. Normaal klaagt Pete nooit. Hij was aan het tijdrekken om op adem te komen.” Maar volgens Sampras speelde vermoeidheid hem geen parten. “De bal was duidelijk uit. Toen ik in Parijs tegen Becker speelde, ging hij ook op de knieën. Ik imiteerde Boris, maar vraag me niet waarom.”