lzeprop te Eefde, gehucht met dierbare schuur.

Eenpansmaaltijd: erwtensoep met roggebrood, rolpens met appel, zure zult, bakbloedworst met ui, balkenbrij - vertrouwde kindsbeenkost.

Eefdese humor: blauw bord bij kanaalbrug richting Zutphen met in witte letters het opschrift 'Twente anaal', ontelbaar gepasseerd.

Ik ga naar Eefde betekent: ik ben weg - eclipseer.

En eega emmert 'egomaan'. Echter: Het menselijk lichaam heeft, om te blijven bestaan, tal van andere voorwerpen nodig, waardoor het als het ware 'voortdurend herboren wordt' (Spinoza).

Een atelier als eenzaam elysisch eldorado aan de einder waar je in de suizende stilte jezelf hoort denken (ezelsoor) en schrikt als een spin de poten strekt. Tijd speelt geen rol - al zie je de erwten spruiten.

Eerzame kunst is altijd empirisch, kwestie van hard werken, zonder erbarmen. Esthetica van de eenzelvigheid. Is eenvoud kenmerk van het ware?