...en voor Duisenberg?...

Zo geheimzinnig als de benoemingen binnen Nederland worden geregeld, zoveel rumoer is er rond de benoemingen van Nederlanders in het buitenland. Nadat Parijs vorige week de Fransman Jean-Claude Trichet als kandidaat voor het presidentschap van de Europese Centrale Bank naar voren schoof, hield Den Haag de adem in.

Even dan, want daarna barstte er een pandemonium los. De hele serie mislukte kandidaturen voor internationale functies passeerde nog eens de revue: Ruding en het IMF, Ruding en de Oost-Europa Bank, Braks en de FAO, twee keer Lubbers. Allemaal 'zwaargewichten' van het CDA trouwens. Het zal toch niet waar zijn dat Wim Duisenberg, de gedoodverfde eerste president van de Europese Centrale Bank...

In de Kamer werden de messen geslepen en een eerste schuldige was snel gevonden. “Ik ben bepaald ongelukkig met de megafoondiplomatie van Zalm”, zei D66-buitenlandspecialist Van den Bos. In het zicht van Europese televisiecamera's had de Nederlandse minister van Financiën gezegd: “Het is buitengewoon te betreuren dat de Fransen nu onverhoeds met een eigen kandidaat zijn gekomen. Het wekt twijfels over het type monetair beleid dat ze voorstaan. Ik vind dit negatief voor het EMU-proces.” CDA-woordvoerder Verhagen: “Door de megafoondiplomatie van Zalm bestaat de kans dat het voorzitterschap van de bank een prestigestrijd wordt, waaruit Parijs het niet kan permitteren zich terug te trekken.” De toon van Zalm week trouwens niet af van die van premier Kok, die 'woedend' heette te zijn, en die van minister Van Mierlo (Buitenlandse Zaken), die beloofde een hartig woordje met zijn Franse ambtgenoot te spreken.