Rugnummers

Een Argentijns congreslid heeft een wetsvoorstel ingediend om als eerbetoon aan Diego Maradona het rugnummer 10 af te schaffen. Als dank aan Franco Baresi speelt bij AC Milan nooit meer iemand met 6. Mooie gebaren?

Michel van Oostrum, speelt bij Emmen met nummer tien: “Ik heb in Voetbal International wel eens gezegd dat ik opgewonden kan raken van een mooi shirt met nummer 10. Ik wilde origineler zijn dat de spelers die altijd over vrouwen in lingerie beginnen. Ik meende het ook, want nummer 10 heeft echt iets extra's. Van de spelers die ermee spelen, wordt altijd wat meer verwacht. Het zou een mooi gebaar zijn als geen Argentijn het nummer meer draagt. Er is eindelijk weer aandacht voor de sportieve prestaties van Maradona. Vreselijk jammer dat hij zo enorm in de publiciteit staat door negatieve dingen. Voor een soortgelijke reden zou ik best afstand willen doen van nummer tien. Maar in Argentinië en Italië zijn ze wat verder met het eren van voetballers. Hier zal niemand op het idee komen om voortaan een nummer vrij te houden.”

Oud-atlete M. Sterk, Tweede-Kamerlid namens de PvdA: “Van mij zou een dergelijk voorstel nooit komen, ik ben niet zo voor heldenverering. Iemand is beroemd zoals hij is, daarvoor zijn geen andere dingen nodig. En waarom juist Maradona, of all people? Aan hem kleven een aantal heel dubieuze zaken. Wat bezielt iemand om juist hem te eren? Sporters hoeven van mij niet zo bevoorrecht te worden. In de DDR kreeg kogelstootster Margitta Gummel na haar Olympische titel in 1968 een auto met een nummerbord waarop de afstand stond die ze gegooid had. Terwijl ieder ander nota bene tien jaar op een wachtlijst moest staan voor een Trabantje. Dat vind ik grote onzin.”

Edward Sturing, sinds 1987 modelprof bij Vitesse: “Een mooie waardering voor zo'n speler. Zoiets kun je alleen met hele grote voetballers doen. Ik heb Maradona altijd een fantastische speler gevonden. Dat hij naast het voetballen nog een ander leven had, hoeft geen rol te spelen. Voor Baresi geldt hetzelfde. Hij heeft zo lang bij Milan gespeeld, alles meegemaakt en de club altijd goed vertegenwoordigd. In Nederland moet dit ook kunnen, hoewel de mensen wat realistischer zijn dan in Zuid-Europa of Zuid-Amerika. Maar waarom zou met nummer 14 niet hetzelfde gedaan kunnen worden? Cruijff was een uitzonderlijke voetballer. Voor mij zou je zoiets niet hoeven te doen. Ik heb wel waarde gehad voor Vitesse, maar niet meer dan dat. Bij iedere club voetbalt wel iemand die er al jaren speelt. Zo'n eerbetoon kan slechts bij enkele clubs met unieke spelers. Daar hoort Edward Sturing niet bij. Als ik wegga, blijft rugnummer 2 gewoon bestaan.”

Silvio Diliberto, oud-voetballer die bij de Amsterdam Admirals met nummer 14 speelt: “Bij de Admirals kon ik kiezen tussen nummer 9 en 14. Ik vind twee nummers mooier. Voor de grap zei ik dat het goed uitkwam, vanwege Cruijff. Maar ik heb het niet gekozen omdat hij het ook altijd droeg. Ik vind het eertbetoon voor Mardona en Baresi bekrompen. Nummer 10 wordt altijd gedragen door een bepalende speler. Als je die hebt in je elftal, moet je hem dat dat nummer gewoon geven. Nummer 10 hoort op het veld thuis. In het American football worden nummers van legendarische spelers ook wel eens vrijgehouden. Wij zijn daar in Nederland vermoedelijk te nuchter voor. Het is veel mooier een stadion naar iemand te vernoemen.”

G. Bouwer, penningmeester van het sectiebestuur betaald voetbal van de KNVB: “Een wetsvoorstel? Wat absurd zeg. Ik kan me absoluut niet voorstellen dat we in Nederland ooit zoiets zullen doen. Er bestaat toch geen groter eerbetoon dan bijvoorbeeld nummer 14 wél te dragen? Je moet helden op een goede manier eren en dat doe je niet door hun rugnummer nooit meer weg te geven. Het is veel beter om ze bij de sport te blijven betrekken, zodat ze een zinvolle bijdrage aan de ontwikkeling kunnen geven. Onlangs zijn enkele topvoetballers toegelaten tot een speciale trainerscursus. Dat lijkt me een veel grotere vorm van waardering. En het is nog nuttig ook.”