Muziek

Bij het lezen van het artikel 'De toon, niet de woorden', een interview met violist Robertson (W&O, 1 november) gingen mijn muzikale oren gevaarlijk klapperen en tussen mijn hersenhelften ontstond haast kortsluiting.

Muzikaal ongeoefende (...!) luisteraars vertonen bij tonale muziek een prachtige (...!) reactie in de rechter hersenhelft en bij de atonale muziek krijg je slechts een opflikkering in de linker hersenhelft. Wil dat zeggen dat de 'neurologische fundamenten' van alle mensen niet op moderne, atonale muziek gebouwd zijn?

Laat iemand een geurproef doen en meet de reactie: bij het ruiken van het ouderlijk huis krijg je een prachtige reactie in de rechter hersenhelft. Laat een Rus een mooi gedicht in het Russisch horen en je krijgt dezelfde prachtige reactie! Laat je datzelfde gedicht aan mij horen, dan zal slechts een opflikkering in de linker helft te zien zijn.

De 'ongeoefende luisteraar' is heel wat minder ongeoefend dan het lijkt. Deze luisteraar heeft vanaf zijn vroegste jeugd geluisterd naar muziek die direct ontstaan is uit de klassieke muziek; Schubert ligt ten grondslag aan al onze kinderliedjes.

Ik vraag me af of bij het luisteronderzoek ook mensen van het Turkse, Indiase of Zuid-Amerikaanse platteland betrokken kunnen worden. En verder moet het onderzoek natuurlijk nog eens worden herhaald met als deelnemers Reinbert de Leeuw, leden van het Schönberg Ensemble en Kronos Kwartet en de Slagwerkgroep Den Haag, Ron Ford, Peter Schat; kortom: alle nu levende en werkende componisten en de hun werken uitvoerende musici.