Frankrijk aan de top

De strijd om de Bermuda Bowl (het WK open viertallen) in Tunesië is vorige week beslecht in het voordeel van Frankrijk, dat in de finale Amerika I versloeg met 328 tegen 301 wedstrijdpunten.

Het heeft de Fransen in de recente historie bepaald niet ontbroken aan internationale successen. Frankrijk is al regerend Olympisch kampioen en wint sinds het begin van de jaren tachtig aan de lopende band Olympische en Europese titels. En nu dan eindelijk de Bermuda Bowl, de enige nog ontbrekende hoofdprijs. Het Franse vrouwenteam, dat tegelijkertijd om de Venice Cup (WK vrouwen) speelde, bereikte in Tunesië de halve finale, waarin het werd uitgeschakeld door China. Dat land verloor in de finale overigens weer van USA I . Alles bij elkaar mag op dit moment zonder meer geconcludeerd worden dat het Franse bridge aan de top staat. Klaarblijkelijk is de Franse stijl tijdens lange, zware kampioenschappen de meest efficiënte. Toch heeft het maar weinig gescheeld of de Fransen hadden Tunesië niet eens gehaald. In juni, tijdens het EK in Italië, werd het land door Nederland afgeslacht. Alleen omdat concurrent Nederland in de laatste ronde tegen Groot-Brittannië tegen een onverwacht zware nederlaag opliep, plaatste Frankrijk zich alsnog voor het WK. De reactie van Alain Lévy, een van de steunpilaren van het Franse team, sprak boekdelen: “Wij gaan naar Tunesië, maar eigenlijk hebben jullie (Nederland) daar meer recht op. Wij zijn niet goed ingespeeld en de sfeer in het team laat te wensen over.” Dat laatste is een immer zwak punt bij de Fransen. Bekend zijn de brouillages van Paul Chemla met zijn medespelers Abecassis, Mouïel en Mari. Het kwam allemaal weer goed, uiteraard geholpen door de resultaten. Toch werd, voorafgaande aan het WK, Frankrijk niet tot de favorieten gerekend. Twee van de drie paren spelen nog maar een jaar samen. Voor topbridge is dat eigenlijk te kort. Desalniettemin biedt de typisch gedegen Franse biedstijl voldoende houvast om twee begaafde spelers ook als partners te laten functioneren. Het volgende spel, waarop inzicht en gezond verstand belangrijker zijn dan ingewikkelde biedafspraken, laat dat duidelijk zien. Het kwam op tafel op de laatste dag van de finale in Tunesië, toen met nog 28 spellen te gaan, Amerika tegen een achterstand aankeek van 50 imps. Zuid gever Noord OW kw. Schoppen V8 Harten 6 Ruiten 752 Klaver H1098642West Oost Schoppen AHB62 Schoppen 3 Harten AHB8432 Harten V1075 Ruiten - Ruiten VB108643 Klaver B Klaver AZuid Schoppen 109754 Harten 9 Ruiten AH9 Klaver V753

Open kamerWest Noord Oost Zuid Hamman Perron Wolff Chemla pas 1Klaver 3Klaver 3Ruiten 5Klaver pas pas 5Ruiten pas 5Harten pas 6Harten pas pas pas Bob Hamman begon met een sterke klaveren ('Aces Club'), waarna de Fransen hard en hoog tussenboden. Eerst op vijfhoogte ontdekte Amerika zijn hartenfit. Bobby Wolff's 6Harten verdient niet de schoonheidsprijs. De Texaan had beter met het cuebid van 6Klaver nog een poging voor zeven kunnen doen. Met de ontbrekende eerste controle in die kleur had Hamman het dichte groot slem dan zeker uitgeboden. Gesloten kamerWest Noord Oost Zuid Mari Meckstroth Lévy Rodwell pas 1Harten 1SA 2SA 3Ruiten 3Schoppen 4Klaver 4Harten 5Klaver 5Ruiten pas 6Harten pas 7Harten pas pas pas In de open kamer stoeiden beide paren met wat speeltjes: 1SA van noord was 'comic': sterk of zwak met een lange kleur en het daaropvolgende 2SA bod toonde een sterke verhoging aan in harten. Met 3Ruiten toonde zuid zijn bereidheid om op hoog niveau te storen in een lage kleur. Mari's 7Harten was meesterlijk. Terecht concludeerde hij uit het bieden van zijn partner dat KlaverA binnenboord was: +2210 en 13 imps winst naar Frankrijk. Inmiddels was de achterstand voor Amerika schier onoverbrugbaar geworden. Toch kwamen er nog fraaie spellen langs. Bijvoorbeeld:

West gever Noord Niem. kw. Schoppen H76543 Harten 10984 Ruiten - Klaver AB7 West Oost Schoppen - Schoppen B92 Harten AB532 Harten V Ruiten 106 Ruiten HVB98532 Klaver HV10863 Klaver 2Zuid Schoppen AV108 Harten H76 Ruiten A74 Klaver 954 Gesloten kamer West Noord Oost Zuid Mari Meckstroth Lévy Rodwell 1Harten 2Schoppen pas 4Schoppen 5Klaver dbl 5Ruiten dbl pas pas pas Geheel in lijn met de behoudende Franse biedstijl vond Alain Lévy het na noords zwakke sprongvolgbod niet nodig om onmiddellijk zijn ruiten te introduceren. In tweede instantie liet oost zich natuurlijk niet onbetuigd. Tegen 5Ruiten gedoubleerd begon Eric Rodwell goed met RuitenA en ruiten na. De leider nam in de hand en speelde HartenV voor. Zuid, ook geen helderziende, dekte, waardoor de schade voor OW beperkt bleef tot -300. Open dit:

West Noord Oost Zuid Hamman Perron Wolff Chemla 2Klaver 2Schoppen 3Ruiten 4Ruiten 4Harten 4Schoppen pas pas pasST Hamman begon met een soort Precisie 2Klaver opening: klavers met mogelijk een zijkleur. Het eind van het liedje was dat Perron 4Schoppen mocht proberen. Oost startte met zijn singleton klaveren voor de vrouw en het aas. Perron wikkelde hierna het spel keurig af. Hij elimineerde de ruiten en trok en passant de troeven. In het eindspel was west genoodzaakt de leider nog een harten te brengen als tiende slag: 3 imps voor Frankrijk. Interessant wordt het pas als Wolff met zijn andere singleton (HartenV) zou zijn gestart. De leider moet deze kaart op tafel duiken, waarna oost klaveren doorspeelt voor de vrouw en het aas. De leider steekt over met troef, gooit op RuitenA een harten weg, troeft een ruiten, speelt SchoppenH, steekt in schoppen over en werpt op de derde ruiten de derde harten af. Oost, aan slag, is gedwongen ruiten in de dubbelrenonce te spelen. De leider troeft op tafel, gooit zijn laatste harten af en speelt klaveren richting boer. Doek.

    • Jan van Cleeff