Petrovic vertrekt met bloedend hart bij winnend PSV

NEWCASTLE, 6 NOV. Nadat Gilles de Bilde PSV met zijn bevrijdende doelpunt had verzekerd van een zwaarbevochten 2-0 zege op Newcastle United, speelde Zjelko Petrovic het restant van de vierde wedstrijd in de Champions League met een brok in zijn keel. Ontroerend waren de beelden in St. James' Park, waar de Montenegrijnse middenvelder huilend afscheid nam van de club die hij met een bloedend hart verlaat voor een avontuur in Japan.

Al tien minuten weerklonken de spreekkoren van de PSV-supporters voor Petrovic, toen hij na een innige omhelzing met zijn coach Dick Advocaat een tijdperk afsloot. “Nederland heeft mij leren kennen als een emotioneel mens”, hakkelde de voetballer bij wie het innerlijk vuur zo hoog kon oplaaien. Tijd voor een officieel afscheid in het Philips Stadion wordt Petrovic niet meer gegund door zijn nieuwe, Japanse werkgever, want de Joegoslavische international moet vandaag al een contract tekenen met Red Diamonds uit Tokio.

“Iedereen weet dat ik het liefste bij PSV was gebleven”, verzuchtte Petrovic. “De laatste minuten van het duel met Newcastle heb ik in een roes beleefd. Maar de pijn over mijn vertrek was sterker dan de vreugde over onze overwinning.” En met dat prachtige, karakteristieke accent: “Zjelko heeft zichzelf niet gespaard uit angst voor een blessure. De trainer wilde dat ik zou spelen en dus heeft Zjelko tegen Newcastle alle posities op het middenveld wel een keer bezet. Zjelko weet dat hij niet onmisbaar is voor PSV. De club gaat verder, maar ik hoop dat de supporters mij in hun hart hebben gesloten.”

Petrovic toonde zich verbitterd over het gebrek aan erkenning bij manager Arnesen en voorzitter Van Raaij. “Ik had al enkele maanden geleden om duidelijkheid gevraagd. Van Advocaat mocht ik nog een jaar blijven, maar van het bestuur heb ik nooit iets gehoord. Ik kon niet langer wachten, ik moest de aanbieding uit Japan wel accepteren.” Met de hem typerende, melancholieke blik in zijn ogen: “Nu gaat Zjelko veel geld verdienen in Tokio. Zo veel dat hij nooit meer hoeft te werken. Maar mijn vader woont in Nederland, mijn fans wonen in Nederland. Ik weet niet of Zjelko ooit gelukkig zal worden in Japan. Het verstand heeft met tegenzin gewonnen van het gevoel.”

Maar de bijna 32-jarige Petrovic weet nu eenmaal dat PSV vooral het vertrek vreest van gezichtsbepalende spelers als aanvoerder Arthur Numan, spelmaker Wim Jonk, middenvelder Philip Cocu en de ook gisteravond voortreffelijke libero Jaap Stam, die bij elke Engelse topclub op handen zou worden gedragen. Petrovic heeft zich altijd nederig opgesteld in de wetenschap dat hij ook het vuile werk moest opknappen voor het Belgische koningskoppel van PSV: Luc Nilis en Gilles de Bilde. In de bruisende ambiance op St. James' Park onderstreepten de aanvallers van PSV wederom hun meerwaarde.

De ontlading bij De Bilde na zijn treffer in de slotminuut van het rommelige duel met Newcastle was een rechtstreeks gevolg van een indringend gesprek dat hij voor de wedstrijd had gevoerd met PSV-coach Advocaat. Over de inhoud wilde hij niets kwijt, maar de Haagse trainer heeft vermoedelijk flink op zijn gemoed gespeeld. De Bilde tobt al maanden met blessures, waarvan de kwetsuur aan zijn bil hem de meeste parten speelt. “Pijnstillers houden me op de been”, biechtte De Bilde op. Zodra De Bilde zijn landgenoot Luc Nilis in zijn aanwezigheid weet, wordt hij een ander mens. “We weten elkaar nu eenmaal met de ogen dicht te vinden.”

Zoals in de 33ste minuut van de tweede ontmoeting met Newcastle. Met een schitterende combinatie reten Nilis en De Bilde de gerenoveerde defensie van de Magpies open. Ademloos keken de sterk spelende Italiaanse libero Pistone en de Belgische oud-international Albert toe hoe Nilis de Vlaamse tango met een doeltreffende schuiver bekroonde: 0-1. “Albert weet toch hoe ik speel”, grijnsde De Bilde. “Door de lucht is hij niet te kloppen, daarom had Advocaat er bij de spelers op aangedrongen dat Luc en ik de bal in de voeten aangespeeld zouden krijgen.”

De puur op intuïtie gebaseerde wisselwerking tussen de twee Belgen besliste de wedstrijd in een fase dat PSV zich op zijn tandvlees naar het einde worstelde. Dit keer was Nilis de aangever en De Bilde de koele afmaker: 0-2. Ook bij deze treffer hoefden de Belgen elkaar niet aan te kijken om feilloos aan te voelen hoe de ander zou reageren. “In een flits hield ik even in om er voor te zorgen dat Gilles niet buitenspel zou staan”, vertelde Nilis. “Toen zag ik dat de verdediger van Newcastle (Barton, red.) bleef hangen en aan De Bilde is zo'n buitenkans wel besteed.”

“Een bevrijding voor iedereen van PSV”, noemde De Bilde de apotheose van het hectische treffen met Newcastle. Door opzichtig met de fysieke krachten te smijten compenseerde de ploeg van coach Kenny Dalglish het ontbreken van maar liefst vijf basisspelers (de langdurig geblesseerde verdediger Pearce, de eveneens voor lange tijd uitgeschakelde aanvallers Shearer en Asprilla en de geschorste middenvelders Lee en Batty), terwijl ook de oude target man Rush niet inzetbaar was wegens een kijkoperatie aan zijn knie.

“En dan zie je toch dat PSV kwetsbaar is”, sprak Advocaat, bedachtzaam. Desondanks gaf de uitstekende verdediging met de excellerende Stam en Faber nauwelijks een kans weg. Doelman Waterreus moest alleen gestrekt naar de hoek om een vrije trap van Barnes en een kogel van Watson te keren. De sublieme demonstratie van Dinamo Kiev in het Camp Nou-stadion van Barcelona wierp echter een schaduw over de tweede overwinning van PSV in groep C van de Champions League. “Het gelijke spel tegen Barcelona en de onnodige nederlaag thuis tegen Kiev zouden ons wel eens kunnen opbreken”, sprak Nilis bezorgd.

Maar met een rekenmachine op zak waant Advocaat zich nog lang niet uitgeschakeld voor een plaats in de kwartfinales. Zijn elftal zal in elk geval over drie weken moeten winnen in Kiev om zich ten minste als één van de twee beste nummers twee uit de voorronde onder de laatste acht te scharen. “Ik hoop dat PSV het geluk vindt dat mij helaas is onthouden”, zei Petrovic, terwijl hij een petje met het embleem van zijn club koesterde als een kostbaar relikwie.

    • Robèrt Misset