Diepere vreugde op Gods manier

'Als het met de seks niet goed gaat, zit het ook met je relatie niet goed, Jan?'

“Ik zou het willen omkeren. Het gaat met de seks goed als het ook met je relatie goed gaat.”

Rita: “Helemaal mee eens. Als er iets tussen ons is, kan ik me niet geven.”

“Ik zie je knikken, Janet?”

“De seks is een bekroning van je relatie. Communicatie is heel belangrijk in je huwelijk. De seks wordt tegenwoordig alleen maar gezien in het kader van de daad, maar er is veel meer dan dat.”

Dialogen uit het programma Man/Vrouw, een praatprogramma op dinsdagavond van de EO. De tijdgeest heeft ook deze omroep niet onberoerd gelaten. Er is momenteel geen ander programma waar mensen zo uitgebreid over hun intieme relaties praten. Fascinerende vragen bloeien onverhoeds op als rozen op de mestvaalt van onze lustbeleving.

Zoals: genieten christenen ánders van seks dan niet-christenen?

Als gewezen christen ben ik geneigd die vraag ontkennend te beantwoorden, maar vermoedelijk ben ik nooit christelijk genoeg geweest, want in de achterban van de EO wordt daar heel anders over gedacht.

“Als ik geen christen zou zijn, zou de seks op zichzelf staan”, legde een man uit. “Dan gaat het alleen om de lichamelijke beleving. Maar als het deel uitmaakt van je relatie kun je er meer van genieten.”

“Dus als ik een beetje loop te krukken in dat hele gebeuren, dan is het niet meteen riskant”, vroeg de presentator, een milde, maar niet minder hardnekkige uitgave van Henk Binnendijk.

“Nee, je hoeft niet te presteren in de trant van: ik ben goed in bed.”

Een man begon uiteen te zetten hoe prettig het was dat deze prestatiedruk van hem was weggenomen. “Mijn gedachten werden vroeger beheerst door vunzigheid, maar nu heb ik geleerd hoe te genieten.”

“Ja”, viel een man bij die Siep genoemd werd, “ik heb ook de neiging gehad om met seks om te gaan zoals de wereld het je voorspiegelde: snel en begeerlijk. Maar het geeft je niet de diepe vreugde zoals wanneer je het op Gods manier doet.”

“Hoe is dat?” vroeg de presentator, een tikkeltje te begerig.

“Dat is heerlijk.”

“Beschrijf het eens.”

“Je moet het brengen in het kader van de geborgenheid. Seks is breder dan alleen de geslachtsdaad. Dat heb ik geleerd door er op een bijbelse manier mee om te gaan. Anders was het oppervlakkiger en sneller geweest.”

Deze beschrijving bracht nare herinneringen bij enkele andere mannen boven. “Het is wel eens gebeurd dat ik geprikkeld naarboven ging. Dan gebruik je je vrouw als object, dan reageer je je behoeften af en dat wil ik niet.”

“Ja”, knikte een man, “Britta neemt bij ons nu eerder het initiatief. Dat komt door het stuk strijd dat ik vroeger met dit stuk lichamelijkheid heb gevoerd.”

Hoe neemt Britta welk initiatief? Dat bleef nogal mistig. “Ik wil hem niet prikkelen zoals een vrouw in de wereld dat doet, ik ben geen vrouw van de straat.”

Het zijn in die EO-wereld huwelijken-zonder-prik, zou je haast denken, maar ik durf niet in te staan voor de representativiteit van dergelijke uitzendingen. Ik vermoed dat er nog heel wat EO-kijkers zijn die er niets voor voelen de hoedanigheid en frequentie van hun prikkels aan Henk Binnendijk cum suis voor te leggen.

Wie de studio's van de EO met opgeheven hoofd wil binnenschrijden, moet bovendien ondubbelzinnig aan één voorwaarde voldoen: zijn loutering dient voltooid te zijn. Ook gisteren waren er weer enkele echtparen te gast om over hun huwelijksproblemen te praten. Ze hadden een hoop mislukte communicatie achter de rug, maar uiteindelijk had God hun net op tijd Zijn hand gereikt.

Nooit hoor je iemand aan het einde van een EO-uitzending zeggen: “Ik ben nu alweer een poosje heiden en ,heus, jullie zouden het ook eens moeten proberen.”