Dierenliefde

Van een schrijver als Koos van Zomeren verwacht je dat hij nadenkt - zeker voordat hij iets op papier zet. Van Zomeren heeft de fakkel overgenomen van J.J. Voskuil inzake de actie Varkens in Nood, gericht tegen de afzichtelijke methodes van de bioindustrie, met of zonder varkenspest.

Mooie actie. Maar het kan geen kwaad dat Leon de Winter erop gewezen heeft dat ook (of juist) in Nederland de wereld gewoon doordraait wanneer er mensen 'als beesten' worden afgemaakt (NRC Handelsblad, 25 oktober). Je kunt van mening zijn dat De Winter teveel zaken op één hoop gooit of juist dat hij interessante verbindingen legt. Daarop kun je hem bekritiseren ofwel bijvallen. Maar Van Zomeren komt niet met wezenlijke kritiek, hij gaat meppen (28 oktober).

De methode waar Van Zomeren naar grijpt is die van een manipulatieve stereotypering. Het woord 'jood' valt niet, o nee. Des te opvallender is dat het draaipunt in Van Zomerens weerwoord De Winters jood-zijn is. Hij suggereert namelijk dat De Winter varkens onreine beesten vindt. Daar begint de stereotypering: je bent een jood en joden vinden varkens onrein. Daarmee negeert Van Zomeren dat er joden zijn die dat vinden en joden die dat niet vinden. Vanuit zijn valse start maakt hij vervolgens De Winters betoog verdacht. In de eerste plaats zou De Winter (als jood eet hij immers geen varkensvlees) geen respect hebben voor andersdenkenden (varkenseters). In de tweede plaats zou De Winter om diezelfde reden onverschillig zijn voor wat varkens wordt aangedaan en is dus zijn (joodse) ethiek bekrompen.En zo krijgt Van Zomerens dierenliefde een wat ranzige smaak. Van zijn koppeling tussen varkens en joden lusten de honden al eeuwen geen brood meer.

    • Evelien Gans